Onderzoeksjournaliste

Je mogen kleden zoals je wil is een makkelijke vorm van vrijheidsbeleving. Een cosmetische ingreep die amper raakt aan gelijkheid, de grondslag van alle vrijheid.

Bij het schrijven van deze column, dinsdag, was het de Internationale Dag Tegen Holebifobie en Transfobie (IDAHOT). Het is een dag om de vrijheid te benadrukken: vrij om te ontdekken en te zijn wie we zijn zonder angst voor repercussies en vooroordelen.

Precies op die dag sloeg in Frankrijk een bom in. Zeg maar een waterbom. Vanaf 1 juni is de lengte van zwemkleding niet langer beperkt, besliste het stadsbestuur van Grenoble. Burgemeester Éric Piolle benadrukte dat er geen verbod geldt op religieuze kledij in het openbaar. ‘En dat geldt voortaan ook in het zwembad.'

De strijd voor vrijheid en gelijkheid mag niet gereduceerd worden tot wat we dragen.

Enter de boerkini. Dat veroorzaakt commotie bij onze zuiderburen. Bij de toelating vallen ook andere kledingrestricties weg. In de zuidoostelijke Franse stad mogen mannen met korte zwemshorts een plons wagen en ook de monokini wordt toegelaten.

Er valt veel te zeggen voor vrijheid. Van monokini tot boerkini, draag wat je wil. Het is een makkelijke vorm van vrijheidsbeleving. Een cosmetische ingreep die nauwelijks raakt aan de gelijkheid, de grondslag van alle vrijheid. Dragen wat je wil is niet te verwarren met zijn en worden wie je wil.

Islambeleving

Vrijheid kan niet zonder gelijkheid. En dat toont zich ook letterlijk in de kledij. Bij dat laatste loopt er wel wat scheef in de islambeleving, ook hier in Europa. Is het niet opmerkelijk dat amper tot geen moslimmannen zich van kop tot teen bedekken, noch op straat, noch in het zwembad? Is het niet opmerkelijk dat de hoofddoek voor sommige vrouwen een voorwaarde is om een buitenleven te leiden? En dat de straat sowieso mannenterrein is.

Nog te veel moskeeën, ook in Europa, hebben louter bidplaatsen voor mannen. De vrouw wordt weggegomd uit de bidruimte van haar eigen religie. Wat zijn we dan met een plons in het zwembad?

Is het niet merkwaardig dat ik me bij het betreden van een moskee steevast moet sluieren, maar mijn medebroeders niet. Sterker nog, dat sommige moskeeën zelfs geen vrouwenruimte hebben. Dat nog te veel moskeeën, ook hier in Europa, louter bidplaatsen hebben voor mannen. De vrouw wordt weggegomd uit de bidruimte van haar eigen religie. Wat zijn we dan met een plons in het zwembad?

Nog opmerkelijk is deze vraag. Ik krijg ze nu en dan: is jouw moeder gesluierd? De vraag is niet, draagt ze een sluier maar is ze gesluierd. Alsof vrouwen geboren worden met een hoofddoek.

De strijd voor vrijheid en gelijkheid mag niet gereduceerd worden tot wat we dragen. De focus moet liggen op wie we zijn en willen worden in alle gelijkheid tussen iedereen. Dat brengt me terug bij IDAHOT, de vrijheid om te ontdekken en te zijn wie we zijn zonder angst voor repercussies en vooroordelen.

Afghanistan

In de islam zijn de verschillen tussen man en vrouw, laat staan tussen man, vrouw en lgbtq+, groot. Human Rights Watch en OutRight Action International interviewden na de machtsovername van de taliban in 2021 zestig lgbtq+-Afghanen. Velen spreken over bedreigingen en fysiek misbruik door leden van de taliban vanwege hun seksuele geaardheid of genderidentiteit.

We leven niet in Afghanistan, gelukkig maar. Toch zijn ook hier (gesluierde) moslims die aspecten van hun genderidentiteit verbergen uit dwang of schroom. Uit schrik verstoten te worden door familie en vrienden.

Afghanistan was al een gevaarlijke plaats voor lgbtq+'ers lang voordat de taliban Kaboel heroverden. In 2018 nam de regering van president Ashraf Ghani een wet aan die seksuele betrekkingen tussen hetzelfde geslacht strafbaar stelde. Dat zette de deur open naar schendingen van de mensenrechten van lgbtq+'ers. Seksueel geweld, kindhuwelijken en gedwongen huwelijken, fysiek geweld, chantage en schorsing door scholen werden hun deel.

Maar we leven gelukkig niet in Afghanistan. Toch zijn ook hier (gesluierde) moslims die aspecten van hun genderidentiteit verbergen uit dwang of schroom. Uit schrik verstoten te worden door familie en vrienden. Zeker voor hen is dragen wat je wil niet gelijk aan zijn of ontdekken wie je wil zijn in alle gelijkheid en zonder angst.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud