Productiviteitsgroei moet absolute prioriteit zijn

'Wie ervan uitgaat dat we de vergrijzing makkelijk kunnen opvangen met productiviteit hoopt eigenlijk op een nog sterkere versnelling van de groei van 1,5% tegen 2050 die de Vergrijzingscommissie voorspiegelt.'

De voorbije weken kregen we een professor te horen die beweerde dat de vergrijzingsfactuur geen probleem was omdat we toch productiever worden en werd nog eens gepleit voor een collectieve arbeidsduurvermindering die we ook makkelijk zouden kunnen betalen, dankzij de productiviteit.

 Ondertussen blijven verschillende politieke partijen extra uitgaven beloven (hogere pensioenen, iemand?) en werd betoogd voor hogere uitkeringen en minder lang werken.

In theorie kan een hogere productiviteit inderdaad al dat soort plannen financieren. Hadden we na 2000 de gemiddelde productiviteitsgroei van de periode 1980-2000 kunnen aanhouden, dan lag onze welvaart vandaag ruim een kwart hoger. Dat komt overeen met 120 miljard extra in euro’s van vandaag.

Maar die miljarden kwamen er dus niet, doordat de productiviteitsgroei spectaculair vertraagde. Die is teruggevallen van nog meer dan 4 procent per jaar in de jaren 70 naar minder dan 0,5 procent de voorbije jaren. Op die manier wordt het uiteraard veel moeilijker nieuwe initiatieven te financieren.

Een sterkere productiviteitsgroei wordt cruciaal om de vergrijzingsfactuur op te vangen. In haar ramingen van die factuur rekent de Studiecommissie voor de Vergrijzing al op een herstel van de productiviteitsgroei (weer naar 1,5% tegen 2050). Wie ervan uitgaat dat we de vergrijzing makkelijk kunnen opvangen met productiviteit hoopt dus eigenlijk op een nog sterkere versnelling van die groei.

Trouwens, als het herstel van de productiviteitsgroei op 1 procent blijft hangen, wat ook al een trendbreuk vereist met de dynamiek van de voorbije decennia, dan verdubbelt de vergrijzingsfactuur. De Studiecommissie heeft geen ramingen over wat er met de vergrijzingsfactuur gebeurt als de productiviteitsgroei op het huidige niveau blijft hangen (of volledig stilvalt), maar het vereist weinig verbeeldingskracht om in te zien dat onze huidige welvaartsstaat in zo’n scenario onbetaalbaar wordt.

Minst pijnlijk

Anderzijds is het opkrikken van de productiviteitsgroei meteen ook de minst pijnlijke manier om de vergrijzingsfactuur en allerlei andere plannen te financieren. Nog volgens de Studiecommissie moet 86 procent van de economische groei in de komende 50 jaar van de productiviteit komen. Productiviteitsgroei moet dan ook de absolute prioriteit van het beleid zijn.

De lijst met recepten daarvoor is lang: meer overheidsinvesteringen, meer innovatie, meer concurrentie, meer internationalisering, meer flexibiliteit op de arbeids- en productmarkten, meer levenslang leren, meer ondernemerschap. Dat soort recepten komt vandaag helaas veel te weinig aan bod in het publieke debat.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud