Rond Gaza tekent zich nieuwe generatiekloof af

Managing director van A Seat At The Table

Net als tijdens de Vietnamoorlog tekent zich in het Westen een generatiekloof af, met een jonge activistische generatie, die ziedend is dat haar gezagsdragers stil blijven over het onnoemelijke leed dat Israël aanricht.

Groteske terreuraanslagen en oorlogsmisdaden in Israël en Palestina, een niet-aflatende stroom beelden van geweld en vernieling in Gaza, universiteiten in vuur en vlamclashes tussen studenten en ordetroepen, fulminerende politici, maatschappelijke polarisering en wereldwijde massabetogingen. De intense en verdeelde reacties op de Hamas-aanslagen op 7 oktober en de Israëlische vernietigingsoorlog in Gaza hebben wat weg van de vele films over de Vietnamoorlog.

U kent ze wel, de archiefbeelden van massaprotesten op Amerikaanse universiteitscampussen afgewisseld met taferelen van de oorlog in Vietnam, in Hollywoodklassiekers als ‘Apocalypse Now’, ‘Born on the Fourth of July’, ‘Platoon’ en ‘Full Metal Jacket’. Inclusief aanstekelijke gitaarriffs en het geluid van opstijgende helikopters en napalmbombardementen. Bob Dylans ‘All Along the Watchtower’, Creedence Clearwater Revivals ‘Fortunate Son’ en ‘The Unknown Soldier’ van The Doors vormen de soundtrack van een generatie die tegen de Amerikaanse deelname aan de Vietnamoorlog revolteerde.

Advertentie

De wereldwijde golf pro-Palestinaprotesten op universiteitscampussen en de hardhandige ontruimingen door ordetroepen doen denken aan de historische Student Strike in 1970 in de Verenigde Staten. Ook toen kwam het meermaals tot clashes tussen politie-eenheden en protesterende studenten.

De studentenbezettingen verspreidden zich de afgelopen weken razendsnel, tot consternatie van menig westers leider. De Radboud Universiteit in Nijmegen, Sciences Po en de Sorbonne in Parijs, Leipzig University in Duitsland en de Sydney University in Australië zijn maar enkele van de honderden campussen in meer dan 30 landen waar studenten protesteren. Net als tijdens de Vietnamoorlog clashten de ordetroepen en de studenten, onder meer op de UvA in Amsterdam, de Columbia University en de NYU in New York, en vorige week aan de UGent. Volgens het nieuwsagentschap AP zijn sinds 18 april al meer dan 2.100 betogers gearresteerd op Amerikaanse campussen.

Activistische generatie

De uitdijende protesten zijn Israëlisch gezinde regeringsleiders zoals de Amerikaanse president Joe Biden en de Britse, de Nederlandse en de Australische premiers Rishi Sunak, Mark Rutte en Anthony Albanese, een doorn in het oog. Meer zelfs, de protesten tegen het optreden van Israël in de Gazastrook stoten doorgaans op meer kritiek van establishmentfiguren, opiniemakers, politici en academici dan de oorlogsmisdaden en mensenrechtenschendingen door het Israëlische leger.

De protesten tegen het optreden van Israël in de Gazastrook stoten doorgaans op meer kritiek van establishmentfiguren dan de oorlogsmisdaden en mensenrechtenschendingen door het Israëlische leger.

Net als tijdens de Vietnamoorlog tekent zich in het Westen een generatiekloof af, met een jonge activistische generatie, die ziedend is dat haar gezagsdragers stil blijven over het onnoemelijke leed dat Israël aanricht. Versus een geriatrisch establishment, dat louter denkt en handelt in geopolitieke en economische belangen en in een informatiebubbel vertoeft, waardoor ze moedwillig blind blijft voor de Israëlische ravage in Gaza. De generatie van Biden, Rutte en Scholz huldigt graag de grote principes en predikt verlichtingswaarden -  ‘mensenrechten’, ‘onze normen en waarden’, ‘superieure cultuur’ - maar valt in geen mijlen te bekennen als een van de donkerste episodes in de recente geschiedschrijving zich ontvouwt.

De generatie van protesterende studenten wordt dagelijks murw geslagen door honderden nieuwe video’s op social media, met haast apocalyptische beelden uit de Gazastrook. Massagraven in Khan Younis, verkoolde lijken en onthoofde baby’s in Rafah, gezinnen begraven onder het puin in Noord-Gaza. Elk dag opnieuw beelden van gruwelijke bloedbaden, rijen levenloze kinderen gewikkeld in een wit doodsgewaad en schreeuwende Palestijnse burgers die vol ongeloof de restanten van hun geliefden bijeenschrapen.

Een halve eeuw na de Vietnamoorlog beklijft de foto ‘The Terror of War’ van een negenjarig Vietnamees meisje dat zwaar verbrand is na Amerikaanse napalmbombardementen nog altijd. Een halve eeuw na de Gazaoorlog zullen de talloze beelden van Palestijnse ouders die de verminkte, verhakkelde en verkoolde lijken van hun kinderen in de lucht houden nog altijd een diepe indruk nalaten. Net als het stilzwijgen daarover van een generatie die ‘onze normen en waarden’ hoog in het vaandel draagt.

Moeten we Israël boycotten?
Dit zeggen de politieke partijen
Gesponsorde inhoud
Tijd Connect
Tijd Connect biedt organisaties toegang tot het netwerk van De Tijd. De partners zijn verantwoordelijk voor de inhoud.
Partnercontent
Partner Content biedt organisaties toegang tot het netwerk van De Tijd. De partners zijn verantwoordelijk voor de inhoud.