Sex and the city

©Photo News

Willen wij met zijn allen graag in de luren worden gelegd? Misschien wel. De mens wil gewoon bedrogen worden.

Door Kathleen Cools, journaliste bij de VRT

Dat dacht ik toen ik deze week, bij mijn eerste kop koffie van de dag, de kranten doornam. Ik had nog maar net de boekhoudkundige staat van onze Vlaamse uitgeverijen verwerkt - en die is lamentabel, op een stuk of twee, drie oude en nieuwe namen na - of mijn oog viel op een merkwaardig nieuwtje. De Amerikaanse schrijfster Naomi Wolf heeft een pin van 37 centimeter in haar rug laten planten en is daar heel tevreden over.

Naomi had geen last van chronische hernia, en werd evenmin het slachtoffer van een levensbedreigend ongeval. De 49-jarige feministe was een tijdje geleden tot de vaststelling gekomen dat haar orgasmes minder intens waren in vergelijking met die in haar jonge jaren, en dat maakte haar ietwat gedeprimeerd. Een gynaecoloog in New York bracht soelaas onder de vorm van die fameuze pin, ter ontspanning van een beschadigde zenuw. Ze-ven-en-der-tig centimeter, dat is geen kleine jongen. Na een revalidatie van drie maanden is Naomi weer springlevend.

Oh ja. Mevrouw Wolf heeft ook een boek geschreven, met de subtiele titel ‘Vagina’, en daarin staat haar avontuur in geuren en kleuren beschreven. Ik voorspel het u: eerst gaan de Verenigde Staten overstag, al laten we de Mitt Romney-kiezers even buiten beschouwing, en daarna volgt het goede oude Europese continent. PR-stunt geslaagd, simpele marketingtruc volbracht, kassa kassa. 

Het doet geweldig denken aan dat andere boek, de hype van de voorbije maanden, ‘Fifty Shades of Grey’. Een soort Barbara Cartland, de koningin van de stations­romannetjes, maar dan in stevige SM-versie. Maagd ontmoet rijke knappe ondernemer, en onderwerpt zich prompt. Dat alles vertaald in expliciete scènes vol standjes en fantasieën, in een erbarmelijke stijl, maar een kniesoor die daar over valt. Iedereen leest, en gelukkig maar, want dit literaire spektakel was ons bijna niet te beurt gevallen. De (vrouwelijke) auteur vond maar geen uitgever en leurde overal met het manuscript. Ook zij weet wat vrouwen willen. Blijkbaar hunkeren we in het diepste van onze gedachten met z’n allen naar een stevig potje SM. Laten we ons dus niet schuldig voelen op zaterdag in een boekenwinkel of binnenkort op de Boekenbeurs, met die sex-trilogie onder de arm, in het gezelschap van man en kinderen. Het mag, iedereen doet het!

Dit, en andere dingen, flitsten door mijn hoofd terwijl ik met mijn kop koffie boven de kranten hing. Met op dezelfde pagina die treurige rode cijfers uit de wereld van de boekdrukkunst. Als een zielige versie vrouwenporno verkoopt, om maar te zwijgen van al die kookboeken vol onkookbare recepten … Waarom ligt die sector dan op apegapen? Ze blijven komen, de parels van ver en dichtbij, en ze hebben mijn zomer gemaakt: John Irving, Javier Marias, Peter Buwalda, Erwin Mortier of Roberto Bolaño. Trendwatchers, reclamejongens en pr-­machines aller landen: verenigt u! Dat kan zo moeilijk toch niet zijn? Binnenkort zijn Facebook en Twitter passé. Een boek wordt het vintage tijdverdrijf. En sex mag. Maar dan goede.  

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud