Stap in verkeerde richting voor arbeidsmarkt

Hoofdeconoom Voka en auteur van 'Terug naar de feiten'

Het voorstel van federaal minister van Werk Piere-Yves Dermagne (PS) om het recht op een werkloosheidsuitkering te versoepelen zal niet helpen om meer mensen aan het werk te krijgen.

Vorige week lekten de plannen uit van Dermagne om meer mensen aan het werk te krijgen. Het opmerkelijkst waren de voorstellen om het recht op een werkloosheidsuitkering te versoepelen. Mensen die zelf ontslag nemen, zouden ook volledige rechten op een werkloosheidsuitkering krijgen en werklozen die een opleiding volgen, zouden terugkeren naar het eerste (en hoogste) uitkeringsniveau.

Daarbij leek de minister even te vergeten dat we in België volgens de OESO al de minst strikte toegang tot de werkloosheidsuitkering hebben. Bovendien zijn we onder de industrielanden ook het enige land waar die uitkering onbeperkt is in de tijd. In de andere industrielanden (onder meer in Frankrijk en Italië) loopt de werkloosheidsuitkering maximaal 24 maanden.

Daarnaast is het ook zo dat werkloosheid ondertussen een regionale aangelegenheid is. In 2020 bedroeg de werkloosheidsgraad in Vlaanderen 3,3 procent. In de Europese topregio’s was dat tussen 2,5 en 3 procent, het Europese gemiddelde was 6,9 procent. Vlaanderen heeft dus eigenlijk zo goed als geen werkloosheid meer. Volgens een standaard vuistregeltje wordt een werkloosheidsgraad van 3 procent beschouwd als ‘volledige tewerkstelling’, omdat er altijd een zekere werkloosheid is van mensen die zich even tussen twee jobs bevinden. Slechts een kwart van de huidige Vlaamse werkzoekenden is langer dan 12 maanden werkloos, wat bevestigt dat het voor het merendeel van de werkzoekenden om een tijdelijk fenomeen gaat.

Structureel

Daarentegen is er in Wallonië en Brussel wel degelijk nog sprake van een werkloosheidsprobleem. De Waalse werkloosheidsgraad was in 2020 meer dan dubbel zo hoog als de Vlaamse (7,2%). In Brussel lag die zelfs bijna vier keer zo hoog (12,2%). Bovendien zit zowel in Wallonië als in Brussel meer dan helft van de werkzoekenden al langer dan 12 maanden in die situatie, wat - in tegenstelling tot Vlaanderen - wijst op een belangrijke structurele component in de werkloosheid.

In tegenstelling tot Wallonië en Brussel heeft Vlaanderen eigenlijk zo goed als geen werkloosheid meer.

Soepelere werkloosheidsuitkeringen zullen niet helpen om meer mensen aan het werk te krijgen, wel integendeel. Dat is extra cynisch omdat die andere PS-minister, minister van Pensioenen Karine Lalieux, net uitsluitend rekent op een hogere werkzaamheidsgraad om de toekomst van de pensioenen financieel veilig te stellen. Om meer mensen aan het werk te krijgen moeten we trouwens - zeker in Vlaanderen - verder kijken dan enkel de werklozen, maar hoe dan ook is een soepelere werkloosheidsuitkering een stap in de verkeerde richting. 

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud