State of the Union | Bidens noord-zuidparadox

hoogleraar internationale politieke economie aan de Johns Hopkins Universiteit in Washington, DC.

Kunnen de Democraten de regenboogcoalitie aan zich binden? Bij zwarten en latino’s blijkt president Joe Biden minder populair dan zijn partij had gehoopt.

In Democratische kringen hoor je vaak gezucht als het gaat over hoe de Amerikaanse president Joe Biden zichtbaar veroudert. Donald Trump mag dan op weekdagen vastzitten in een kleine rechtszaal in New York, op campagnebijeenkomsten straalt hij kracht en energie uit. Hij heeft zelfs zijn gevoel voor humor teruggevonden. Biden daarentegen hapert en stamelt, en vergist zich constant. Het is een publiek geheim in Washington dat vicepresident Kamala Harris haar team heeft verdubbeld voor het geval dat haar baas de volgende rit niet uitdoet.

De Democratische frustratie met Biden is ook groot als het gaat over de jongste opiniepeilingen. In de belangrijkste swingstaten doen de Democratische kandidaten voor de Senaat het gemiddeld 11 procent beter dan Biden.

Advertentie

Maar de peilingen vertonen een tweespalt. In de noordelijke Rust Belt-staten Pennsylvania, Michigan en Wisconsin peilt Biden nek-aan-nek met Trump of ligt hij voor. In de zuidelijke Sun Belt-staten Nevada, Arizona en Georgia, die Biden in 2020 nipt won, ligt hij tot 10 procentpunten achter.

Nochtans is het electoraat in de drie noordelijke staten veel minder divers: meer dan 60 procent is er blank. De drie zuidelijke staten, waar minder dan 50 procent blank is, tellen veel meer zwarte en latinokiezers.

Zwarten en latino’s blijken meer en meer op te schuiven naar rechts en hun heil te zoeken bij Trump, terwijl de blanke arbeidersklasse voorlopig trouw blijft aan Biden.

Democraten gaan er al veel te lang van uit dat hun zorgvuldig opgebouwde ‘regenboogcoalitie’ - die bestaat uit etnische minderheden, lgbtq+ en hoogopgeleide blanken - hen electoraal almaar meer vruchten zal afwerpen. De toekomst van Amerika evolueert naar ‘minority majority’: de minderheden worden de meerderheid. De vraag is evenwel of de Democraten de regenboogcoalitie ook echt aan zich kunnen binden. Zwarten en latino’s blijken meer en meer op te schuiven naar rechts en hun heil te zoeken bij Trump, terwijl de blanke arbeidersklasse voorlopig trouw blijft aan Biden, die in Scranton, in de staat Pennsylvania, een gelijkaardige jeugd heeft beleefd als zij.

Etnische minderheden

Het blijft merkwaardig dat Trump, die nooit om een racistische uitspraak of xenofobe opmerking verlegen zit, het zo goed doet bij etnische minderheden. Hoe kunnen we dat verklaren?

Mogelijk zitten de peilingen er opnieuw volledig naast, maar de logica was altijd dat peilingen Trump net onderschatten. Waarom zou het nu omgekeerd zijn? Misschien hebben de meeste Amerikanen op dit moment nog maar weinig aandacht voor de verkiezingen in november en zijn ze vooral gefrustreerd door de nog altijd hoge inflatie en rente. Over een paar maanden, als de inflatie blijft dalen en de Fed de intrestvoet verlaagt, gaat hun voorkeur eerder uit naar Biden.

Een tweede verklaring kan zijn dat het thema migratie en de poreuze grens met Mexico veel duidelijker speelt in het zuiden van de VS dan in het noorden. Op dat thema staat Biden zwak. Trump, die nog altijd zijn ‘beautiful wall’ wil voltooien, belichaamt als geen ander een sterke beveiliging van de Amerikaanse grens. Ook latino’s staan dikwijls heel kritisch tegenover illegale immigratie.

Een derde verklaring is dat etnische minderheden gemiddeld conservatiever zijn op sociaal-ethisch vlak. Ze waren altijd al een vreemde bedgenoot voor de Democraten. Heel wat zwarten vinden dat verbetering onder de Democraten te lang uitblijft, terwijl veel tweede- en derdegeneratie-immigranten zich kunnen vinden in lagere belastingen en meer individuele vrijheid. Velen van hen komen dus thuis bij de Republikeinse partij.

Ongetwijfeld zijn er nog verklaringen, maar een vierde reden waarom Biden het zo moeilijk heeft in de peilingen - geen enkele Amerikaanse president is ooit herverkozen met minder dan 40 procent goedkeuring en Biden schommelt rond 36 procent - zijn de vele conflicten in het buitenland. Biden wordt op dat vlak als zwak beschouwd. Kijk naar de chaotische terugtrekking uit Afghanistan in 2021, en de nieuwe oorlogen in Oekraïne in 2022 en in Gaza in 2023. Trump kan zeggen dat tijdens zijn presidentschap geen nieuwe oorlogen zijn uitgebroken, omdat de Russische president Vladimir Poetin dat zogezegd niet had aangedurfd.

Het eerste presidentiële debat komt er al aan op 27 juni. Voor Biden, die op dit moment de underdog is, staat bijzonder veel op het spel en is het zaak een glansprestatie neer te zetten.

Gesponsorde inhoud
Tijd Connect
Tijd Connect biedt organisaties toegang tot het netwerk van De Tijd. De partners zijn verantwoordelijk voor de inhoud.
Partnercontent
Partner Content biedt organisaties toegang tot het netwerk van De Tijd. De partners zijn verantwoordelijk voor de inhoud.