Stokken in de fietswielen

Fietsen is sympathiek en cool. Fietsers vormen ook een afspiegeling van de maatschappelijke diversiteit. Zoals altijd kunnen kleine verschillen leiden tot grote ergernissen.

Zo ergeren heel wat mensen zich aan de prestatiefietsers die graag langs autovrije dijkwegen en jaagpaden voorbijzoeven tegen 37 per uur, liefst op een geruisloze carbonfiets van ongeveer 8,2 kilogram. Op drukke zomerdagen vinden groepjes trage fietsers op diezelfde dijkwegen het natuurlijk niet leuk altijd plaats te moeten maken voor de lokale Cancellara’s zonder fietsbel.

Vlaanderen zou Vlaanderen niet zijn zonder enkele gemeenten langs dijkwegen die zich al jaren suf piekeren om dit probleem van conflicterende belangen aan te pakken. Want als er in ons land mensen snel vooruit willen, staan anderen spontaan op om stokken in de wielen te steken. Een tiental jaar geleden speelde een gemeente met het hilarische idee het fietspad langs de Dender te verbieden voor fietsers omdat velen te snel zouden rijden langs drukke plaatsen. Een fietspad met het bordje ‘verboden voor fietsers’ zou een prachtige illustratie geweest zijn van onze hedendaagse regeldrift. Na lang wikken en wegen is het uiteindelijk niet zover gekomen. Jammer, het had een mooie toeristische attractie kunnen zijn...

Ook aan snelheidsbeperkingen met flitscamera’s langs dijkwegen is al gedacht, maar wielertoeristen rijden natuurlijk niet rond met het nummer van hun identiteitskaart op de rug. Ten einde raad grepen enkele gemeenten dan maar naar snelheidsremmers op de fietspaden. Ter hoogte van Tielrode werden op een vijftal plaatsen snelheidsremmers geplaatst op de fietspaden langs de Durme en de Schelde. Eindelijk een adequate bescherming voor de trage fietser! ‘Fietsterroristen’ werden zo gedwongen fors te vertragen of in een moddergootje langs de snelheidsremmers te rijden. Dat laatste vraagt natuurlijk de nodige behendigheid. In hun poging de snelheidsremmers te ontwijken - trage fietsers houden ook niet van schokken - verloren vooral oudere fietsers en kinderen de controle over hun stuur, met valpartijen tot gevolg. Het actieplan tegen de prestatiefietsers raakte dus vooral de groep die absoluut beschermd moest worden door de bekommerde regulator. ‘Technology bites back’, zeggen de Amerikanen dan. En waar hebben we nog gehoord dat het doelgroepen- en herverdelingsbeleid al wel eens averechtse gevolgen heeft?

Een tijdje geleden werden de irritante snelheidsremmers in de buurt van Tielrode verwijderd, zodat de prestatiefietser de ketting vooraan op het grootste blad kan houden. En er wordt ook minder gevallen… Een zeer effectieve beleidsmaatregel dus. Vlaanderen in actie? Ja, maar niet te snel hoor.

Johan ALBRECHT is senior fellow aan het Itinera Institute en hoogleraar economie aan de Universiteit Gent.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud