Tussen een stijgende migratie en een stijgende zeespiegel

Politicoloog KU Leuven

Verkiezingen worden niet gewonnen door de kiezer van jouw standpunt te overtuigen, wel door jouw thema tot inzet van de verkiezingen te maken. Dat politicologische inzicht is al geruime tijd gemeengoed. Wetenschappelijk onderzoek bevestigt dat.

©Photo News

Politieke partijen gaan zeer ver in het manipuleren van de electorale agenda. Het extreemste voorbeeld daarvan dateert van eind vorig jaar. De N-VA liet toen de regering vallen uit onvrede het Marrakeshpact. De partij hoopte op vervroegde verkiezingen met migratie en identiteit als inzet.

De andere partijen wilden Marrakesh-verkiezingen tot elke prijs vermijden. Want dat zou enkel in de kaart van de N-VA en het Vlaams Belang spelen. De democratie werd dan maar vijf maanden on hold gezet. Om toch maar geen stembusgang te moeten houden over het verkeerde thema.

Die tijd werd gebruikt om de kiezer een ander thema op te dringen: het klimaat. De voorbije maanden kon je geen radio of tv aanzetten, of het ging daarover. Zo kunnen de kiezers Marrakesh vergeten en op 26 mei met een onschuldiger thema in het hoofd gaan stemmen. Althans, dat hoopt men.

Tal van instanties leveren gigantische inspanningen om ‘identiteit’ te vervangen door ‘klimaat’ als het centrale thema van de verkiezingen.

Het valt op dat de partijen daarbij niet de belangrijkste actoren zijn. Er waren de klimaatspijbelaars en de klimaatbetogers. Er waren de media die dat kunstmatig hebben uitvergroot. En er is Sign for my future. Dat is een drukkingsgroep die campagne voert voor een klimaatwet en voor een herfederalisering van het klimaatbeleid. Die peperdure campagne wordt gesponsord door tal van media, waaronder zelfs de openbare omroep.

Sign for my future beweert niet aan partijpolitiek te doen. Maar door vlak voor de verkiezingen zo intensief campagne te voeren rond het klimaat, speelt men uiteraard in de kaart van de partij die eigenaar is van dat thema: Groen. Dat is problematisch omdat de echte partijen tijdens de sperperiode aan handen en voeten gebonden zijn, en slechts een beperkt bedrag mogen uitgeven.

Controlecommissie

Zowel mediajurist Leo Neels als politicoloog Herman Matthijs stelde zich een paar weken geleden op doorbraak.be (29 maart) vragen bij de manier waarop ‘Sign for my future’ zich mengt in de verkiezingscampagne. Niet onbelangrijk daarbij is dat Herman Matthijs als expert zitting heeft in de parlementaire Controlecommissie. Die ziet toe op de naleving van de campagneregels. De kans bestaat dat Sign for my future nog een juridisch staartje zal krijgen.

Maar laten we het positief bekijken. Je kunt dit ook zien als een boeiend experiment.

Maar laten we het positief bekijken. Je kunt dit ook zien als een boeiend experiment. Tal van instanties leveren gigantische inspanningen om ‘identiteit’ te vervangen door ‘klimaat’ als het centraal thema van de verkiezingen. Kan dat lukken? Zouden de kiezers zo gemakkelijk van bekommernis veranderen? Zouden ze zo snel switchen van de angst voor een migratiecatastrofe naar de angst voor een milieucatastrofe? Van een stijgende migratie naar een stijgende zeespiegel?

Ik denk dat je de impact van alle mediageweld rond het klimaat niet moet overschatten. De kiezer haalt de schouders op en denkt er het zijne van. Gelukkig maar.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud