Twintigste verjaardag in mineur voor de euro

Bart Van Craeynest

De tweewekelijkse grafiekrubriek van Bart Van Craeynest

De euro viert dit jaar zijn twintigste verjaardag. Nog niet zo heel lang geleden was het nog maar de vraag of hij die wel zou halen. Uiteindelijk sleepte de Europese Centrale Bank (ECB), na lang dralen, de euro door de crisis.

©rv

Dat de euro zijn twintigste verjaardag gehaald heeft, betekent echter nog niet dat de eenheidsmunt een onverdeeld succes was. Ze moest voor politieke integratie en economische welvaart zorgen, maar dat is op z’n zachtst gezegd niet echt gelukt. Over die twintig jaar bedroeg de gemiddelde welvaartsgroei per hoofd in de oorspronkelijke eurolanden 1 procent per jaar. België zit op dat gemiddelde. Ter vergelijking: dat is dezelfde groei als in Japan, een economie waarvoor al eens enigszins overdreven de term ‘verloren decennia’ wordt bovengehaald. Andere industrielanden zoals Zweden (1,5%), Australië (1,4%) en de VS (1,2%) deden beter.

©Mediafin

Toch is het mogelijk dat de eerste twintig jaar van de euro op termijn een grandioos succes blijken in vergelijking met de volgende twintig. De muntunie dreigt uiteen te rafelen. Achter de gemiddelde welvaartsgroei van de voorbije 20 jaar schuilen grote verschillen tussen de lidstaten: Duitsland liet een gemiddelde welvaartsgroei van 1,3 procent per jaar optekenen, Frankrijk 0,8 procent en Italië amper 0,1 procent. Zulke grote verschillen zijn in een muntunie moeilijk houdbaar, tenzij er voldoende solidariteitsmechanismen zijn. Die zijn er niet, en zullen er in het huidige politieke klimaat ook niet komen.

Ondertussen staat de volgende economische crisis alweer voor de deur. De jongste indicatoren van het ondernemersvertrouwen wijzen op stagnatie in Italië en een dalende activiteit in Frankrijk. Beide landen gaan die moeilijke periode in met een begrotingstekort dat nu al flirt met de drempel van 3 procent van het bruto binnenlands product (bbp).

Bij de volgende crisis is er opnieuw alleen de ECB om weerstand te bieden. En het valt af te wachten hoever die nog kan gaan

Tegen die achtergrond wordt het lastig om tot een gezamenlijk economisch beleid te komen. En alsof het nog niet erg genoeg is, zijn de sterkhouders, Mario Draghi en Angela Merkel, bezig aan hun afscheid.

Na de vorige eurocrisis lukte het de politici niet om de eurozone echt te versterken. Bij de volgende crisis is er opnieuw alleen de ECB om weerstand te bieden. En het valt af te wachten hoever die nog kan gaan. De verjaardag van de euro wordt er een in mineur.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Partner content