Verschillende culturen, zelfde drive

Voor mij zit Kamiel. Een jonge dertiger met een licht getinte huid en een donkere bos haar. Kamiel is voormalige lector aan de University of Kurdistan en woont al vier jaar in Antwerpen. Hij doctoreert er - op eigen kosten - aan de universiteit van Antwerpen en is al een tijdje op zoek naar een job. In een aardig woordje Nederlands met daarin af en toe een Engelse kwinkslag vertelt hij enthousiast dat hij aan de slag wil als IT-ontwikkelaar bij Mastermail.

Kamiel is dankbaar. Dat merk je in elke zin die hij uitspreekt, bij elke beweging die hij maakt. Hij is dankbaar dat hij mag uitleggen waarom hij bij ons aan de slag wil. Ik merk enige fierheid wanneer hij praat over ‘zijn vak’, en ik ben onder de indruk. Zijn bescheidenheid verbaast me; hij beseft niet hoe kostbaar zijn kennis is. Zeker bij Mastermail, want de nood aan die specifieke knowhow is hier erg groot. Onze zoektocht naar de ideale werkkracht loopt nu al enkele maanden, zonder enig succes.

Kamiel vertelt spontaan over ‘zijn’ cultuur, zoals hij het noemt. ‘Ik kan nogal uitbundig zijn, dus excuseer mij als mijn non-verbale communicatie soms iets te heftig is’, zegt hij lachend. Het deed me beseffen hoe weinig ik eigenlijk weet over andere, buitenlandse levenswijzen. Is dat een algemene eigenschap van de Koerdische cultuur, of enkel een persoonlijk kenmerk? Kamiel is afkomstig uit Iran, maar komt zeer westers over. Hij is open en eerlijk wanneer hij vertelt dat hij op een dag zeker terug wil naar zijn thuisland. Maar dat zijn verhuisplannen pas voor later zijn, zegt hij er in één adem bij. Eerst hier werken en zo ontdekken hoe het is om in Europa aan de slag te gaan. Dat is zijn motivatie.

Hoe langer het gesprek duurt, hoe meer ik overtuigd geraak. Zijn kennis van het vak is verbluffend en zijn enthousiasme werkt aanstekelijk. Bovendien heb ik maanden gezocht naar dit profiel, maar het nooit gevonden op de Belgische markt. Als middelgrote kmo is het niet evident om een hoogopgeleide IT’er aan te trekken. Vaak hebben we niet de loonvoordelen die ze bij grote ondernemingen beloven. En daarbij is er een duidelijk tekort aan hoogopgeleiden in België die deze functie kunnen uitvoeren. Veel opties blijven er dan niet over.

Dus besloot ik ook andere rekruteringskanalen aan te spreken en zette ik de vacature op Monster.com. Ik stuurde de vacature de wereld in. De reacties waren overweldigend. Professionals vanuit heel de wereld reageerden op de functie van developer. IT’ers uit Rusland, Turkije, India, Italië... Een voor een beschikten ze over de skills waar wij naar op zoek waren. En zo ontdekten we ook Kamiel, de geknipte kandidaat die aan alle testen voldeed.

Kamiel zegt met ingetogen stem en een beetje aarzelend dat hij om een arbeidskaart van 40 uur te krijgen een bepaald loon moet verdienen om in België voltijds aan de slag te kunnen. Het klinkt bijna alsof hij vindt dat hij dat zelf niet verdient. Een ongemakkelijk gevoel besluipt me. Met zijn kwaliteiten en kennis is het bedrag dat hij vernoemt zeker niet te veel gevraagd. Het verbaast me dat iemand met die capaciteiten niet meer verwacht. Ik stel hem gerust en vertel hem dat we hem gaan helpen. Correcte verhoudingen binnen een onderneming zijn een must. Iemand met veel kwaliteiten, skills en werklust mag niet minder verdienen, omdat zijn origine buiten onze grenzen ligt. In de blik van Kamiel ontdek ik opnieuw dezelfde dankbaarheid als aan het begin van ons gesprek. Het vertrouwen is er en mijn besluit staat vast: hij wordt onze nieuwe collega.

Nieuwe invloeden en een nieuwe cultuur op de werkvloer kunnen onze visie verscherpen.

Waarom zou ik ook twijfelen? Er is een duidelijk tekort aan Belgische talenten in deze sector. De war for talent is actueler dan ooit. Grote ondernemingen kapen de getalenteerde en ambitieuze werkkrachten weg voor het oog van de kmo. Begrijpelijk, want zij bieden hun doorgroeimogelijkheden en loonvoorwaarden waar wij als middelgrote onderneming niet mee kunnen concurreren. Maar draait daar dan alles om? Volgens mij niet, mijn blik werd verruimd door Kamiel. Hij deed me beseffen dat nieuwe invloeden en een nieuwe cultuur op de werkvloer onze visie kunnen verscherpen.

Daniëlle Vanwesenbeeck is CEO van Mastermail

Lees verder

Gesponsorde inhoud