Virale propaganda

Nu alle ogen gericht zijn op de oorlog tegen corona lijkt het stil aan het front van de zelfverklaarde Islamitische Staat. Maar elke doelgerichte militaire strategie wil geen opportuniteit missen om een drukbezette vijand aan te vallen. Zo denkt ook IS erover.

De terreurgroep IS is nooit weggeweest, maar de coronacrisis wordt gretig aangrepen om een terugkeer te mobiliseren. In februari schreef ik hier nog dat IS opnieuw de kop opsteekt in Irak, Syrië en Afghanistan. Letterlijk uit het dal klimmend vanuit het Hamrin-gebergte, in het noorden van Irak. In de voormalige Syrische bolwerken Raqqa en Dar-ez-Zor wordt opmerkelijk hoge activiteit van IS gemeld, zeker na de terugtrekking van het Amerikaanse leger en de internationale coalitie.

Dagelijks worden IS-aanvallen tegen het Iraakse en Syrische leger gemeld. Een heropstart van de westerse mobilisatie tegen IS is ook in tijden van met een virale vijand geenszins overbodig. Als de pandemie ook daar toeslaat, voornamelijk in Koerdische kampen, dan is het hek van de dam. En al helemaal met pro-Iraanse milities als hond in het kegelspel. In dat multinationale strijdgewoel probeert IS weer voet aan de grond te krijgen. Een oefening die hij in het verleden met succes uitgevoerd heeft.

Een heropstart van de westerse mobilisatie tegen IS is ook in tijden van met een virale vijand geenszins overbodig.

Ook op het internet komt IS weer boven water, ondanks verwoede en bijwijlen succesvolle pogingen van overheden om de terreurgroep van verschillende platformen weg te krijgen. Onlangs gaf IS in zijn nieuwsbrief Al Naba een negatief reisadvies aan volgelingen naar ‘landen van de epidemie’.

Het kan geruststellend zijn dat er geen strijders zullen rondtrekken richting Europa en de VS, maar dat maakt de propagandamolen in het voordeel van het jihadisme niet minder slagkrachtig. De jihad wordt beschouwd als het beste antivirus, en voor gematigde moslims is het moment gekomen om tot inkeer te komen. Lees: te radicaliseren. IS benadrukt ‘de raad om op God te vertrouwen en bij Hem toevlucht te zoeken tegen ziekten’.

Een wereldwijde gezondheidscrisis wordt aldus een handig rekruteringsinstrument, met Gods toorn als roede. ‘Corona is een straf van God’, zo propageert IS, ‘voor het grootschalige misbruik van de Oeigoerse moslims door China’.

Informatie

Zulke extremistische uitspraken zijn bij de haren getrokken en hoegenaamd niet serieus te nemen. Dat zou de redelijkheid ons toch adviseren. Afkooksels van de jihadistische propaganda sijpelen evenwel met gemak door naar het brede publiek. Hier speelt dan weer een andere oorlog een rol. De informatieoorlog, die niet wordt gevoed met kernkoppen of chemische wapens maar met politieke framing. Rusland probeert in het Westen verwarring te zaaien met een grote desinformatiecampagne over het coronavirus. En ook China heeft er een (reuzen)hand van weg om misleidende info de wereld in te sturen. Daar waarschuwde de Europese diplomatieke dienst onlangs nog voor.

Sommigen geloven nog stellig dat Covid-19 een ziekte exclusief voor ongelovigen en afvalligen is.

In het Westen hopen extremisten van allerlei slag dan weer via nepnieuws onze maatschappij verder te polariseren. Onze Staatsveiligheid trok aan de alarmbel. Op de sociale media circuleren berichten over een fatwa die besmette moslims aanraadt te hoesten in het gezicht van ongelovigen. Noem het een jihad van rudimentaire bioterreur. Die fatwa bleek nep, maar daarmee wordt de onderliggende kloof helaas niet kleiner. Sommigen geloven nog stellig dat Covid-19 een ziekte exclusief voor ongelovigen en afvalligen is.

De fronten van de oorlogen tegen corona, IS en nepnieuws bestaan dus ook uit mentale loopgraven. En het is daar dat een mogelijke grote terugkeer van IS kan worden gebaard. Met als vroedvrouwen multinationaal territoriaal strijdgewoel en wetenschapsnegationisme.

Lees verder

Gesponsorde inhoud