Wedden dat de belastingen opnieuw fors stijgen

Managing Partner Growth Inc

Tegen het einde van de volgende legislatuur - ergens rond 2024 - liggen de belastingen in België fors hoger dan vandaag. Ik ben bereid daar een weddenschap over aan te gaan. De politieke partij of beleidsmaker die het aandurft te beloven dat de belastingdruk zal dalen, mag zich nu melden.

België staat spijtig genoeg nog altijd aan de top wat betreft belastingdruk in Europa - samen met Finland en Frankrijk. Van elke 100 euro die in België wordt verdiend door bedrijven en burgers, eist de overheid meer dan 51 euro op. In elk ander gemiddeld Europees land betalen burgers en bedrijven zowat 10 procent minder belastingen dan bij ons. Ondanks die torenhoge belastingdruk ben ik ervan overtuigd dat de belastingen opnieuw fors zullen oplopen.

In de eerste plaats is er het overheidstekort. De afgelopen vijf jaar hadden we een centrumrechtse regering. Zonder meerderheid in Franstalig België. We konden genieten van een uitzonderlijk gunstige combinatie van hoogconjunctuur en de laagste rentes ooit. Wie er in die omstandigheden niet in slaagt het overheidstekort weg te werken, zal het nooit meer doen.

Een overheidstekort betekent dat de overheid meer geld uitgeeft dan ze int aan belastingen. In theorie kan je een dergelijk tekort dichten door ofwel de uitgaven te verlagen of de belastingen te verhogen. In de praktijk heeft België echter nog nooit een begroting structureel in evenwicht gekregen door de uitgaven te verlagen. Reken daar dus deze keer ook niet op. Kort samengevat: in België betekent ‘begrotingstekort vandaag’ hetzelfde als ‘hogere belastingen morgen’.

In België betekent ‘begrotingstekort vandaag’ hetzelfde als ‘hogere belastingen morgen’.

Een tweede reden is de vergrijzingsfactuur. Die zal de volgende jaren fors beginnen op te lopen. Volgens de officiële cijfers van de Europese Commissie zullen tussen 2016 en 2030 de jaarlijkse vergrijzingskosten met liefst 2 procent van het bruto binnenlands product (bbp) stijgen. Jaar in, jaar uit. Vanaf het huidige niveau is dat een klim van de overheidsuitgaven met zowat 4 procent.

In theorie hadden we de pensioenleeftijd definitief kunnen optrekken, het brugpensioen definitief kunnen afschaffen en de sociale zekerheid klaarmaken voor de vergrijzing. Helaas hebben we daar veel te weinig of nauwelijks iets van gezien. In theorie zouden we ook andere overheidsuitgaven kunnen verlagen om de stijgende vergrijzingsfactuur te betalen. Zou dat lukken? Stel dat je de politie en het gerecht zou afschaffen, zelfs dan heb je nog niet voldoende geld gevonden. Als we geen overheidstekort van 1 procent kunnen wegwerken in gunstige economische en politieke omstandigheden, waar zouden we dan ooit in tien jaar tijd 2 procentpunten van het bbp vinden om de vergrijzing te betalen? Juist, hogere belastingen.

Ten derde zijn er de overheidsinvesteringen. België heeft de afgelopen decennia de overheidsinvesteringen structureel afgebouwd. Wie de auto of de trein gebruikt, voelt en ziet dat elke dag. Veel te weinig nieuwe infrastructuur en de bestaande infrastructuur brokkelt elke dag meer af. Er moet dan ook dringend meer geld vrijgemaakt worden voor wegeninfrastructuur, een 5G-netwerk, het vernieuwen van overheidsgebouwen of de informatisering van de justitie of overheid... Die investeringen niet doen, verlaagt het groeipotentieel van onze economie verder en zet de overheidsontvangsten nog meer onder druk.

Ten slotte is er het klimaat. Na betogende scholieren en een grote klimaatbetoging staat het thema bovenaan op de politieke agenda. Daarbij gaat het telkens over ‘klimaatregering’, ‘ambitieuze maatregelen’ of ‘grote investeringen’. Des te groter de superlatieven, des te kleiner de becijfering van al die maatregelen. Komt er een CO2-belasting op vliegreizen, vlees of auto’s? Komen er karrenvrachten subsidies voor groene investeringen? Hoe zullen die dan gefinancierd worden?

De drie woorden die ik in het klimaatdebat het vaakst hoor, zijn ‘subsidies’, ‘heffingen’ en ‘taksen’. Zolang niemand duidelijk is over al die grootse groene plannen moeten we ervan uitgaan dat ze betaald zullen worden door fors hogere belastingen. Mochten al die mooie plannen combineerbaar zijn met een belastingverlaging, dan hadden we dat al heel lang gehoord.

Het kan zijn dat ik het bij het verkeerde eind heb. Dat we een ambitieus en duur klimaatplan krijgen dat volledig gefinancierd is. Dat door ingrepen in de sociale zekerheid de vergrijzing best te financieren valt. Dat we massaal investeren zonder extra schulden te maken. Het is allemaal best mogelijk. Maar tot op vandaag heb ik daar geen enkele partij of politicus over gehoord.

Vandaar ben ik vrij zeker van mijn stuk: de volgende vijf jaar stijgen de belastingen opnieuw fors. Maar het is een weddenschap die ik bijzonder graag zou verliezen.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud