Weg neutrale overheid

Bij Ecolo in Brussel is voor aanhangers van de ‘laïcité’ geen plaats meer.

Rajae Maouane, de jonge covoorzitster van Ecolo, veroorzaakte vorige week ophef op de sociale media. Als illustratie van haar emoties over het conflict in Israël plaatste ze een afbeelding van een stenen werpende Palestijnse strijder. Daarbij was een lied te horen van Julia Boutros, een zangeres die sympathiseert met de radicale islamitische beweging Hezbollah. De tekst, die oproept ‘te strijden tegen de zonen van Zion', was dubbelzinnig genoeg om door sommigen als antisemitisch beschouwd te worden.

Maouane meet zich graag een imago van authenticiteit aan. Maar achter haar minzame glimlach gaat een machtspolitica met een duidelijk plan schuil.

Van dat laatste was Maouane zich niet bewust, klonk haar verdediging, en ze bood haar excuses aan. Geloofwaardig kwam dat allerminst over. Wie de moeite doet om de zangeres te googelen, weet meteen dat ze een tekst van de leider van Hezbollah op muziek  zette en bevriend is met de Syrische dictator Assad. Dat is blijkbaar bijkomstig voor Maouane.

Maouane vergeet dat ze aan het hoofd van een politieke partij staat en dat dat enige verantwoordelijkheidszin met zich meebrengt. Wie een Palestijnse propagandafoto op internet plaatst, weet goed wat de gevolgen kunnen zijn: het importeren van een buitenlands conflict in Brussel, waar niet veel nodig is om de gemoederen van allochtone jongeren op te hitsen. Vrijdagnacht werd de façade van het MR-hoofdkwartier al beklad met pro-Palestijnse slogans. Betogers verheerlijkten zaterdag moorden op Joden.

Discriminatie

Een week eerder had de Ecolo-ondervoorzitster victorie gekraaid na een gerechtelijke uitspraak over discriminatie bij de Brusselse vervoersmaatschappij. De MIVB verloor het pleit van een vrouw die zich gediscrimineerd voelde omdat ze vanwege haar hoofddoek geen job gekregen had. Genoeg voor Maouane om het toelaten van religieuze tekens in de openbare dienst te eisen.

Dat klonk behoorlijk provocatief tegenover de partijen van de Brusselse coalitie waarvan Ecolo deel uitmaakt. DéFi is openlijk tegen, en bij de socialisten loopt een duidelijke breuklijn tussen de voor- en tegenstanders van de ‘laïcité’. Brussels burgemeester Philippe Close (PS) is een uitgesproken voorstander van een neutrale overheid, eerder naar Frans model. Ridouane Chahid, de fractieleider van de PS in het Brussels Parlement, deelt het standpunt van Maouane.

Het zal interessant zijn te zien welk standpunt Ecolo inneemt als er eindelijk ook in Brussel een parlementair debat over onverdoofd slachten komt.

Maouane heeft Chahid nochtans behoorlijk geschoffeerd door uit te halen naar de hoorzittingen over racisme die het Brussels Parlement op socialistisch initiatief organiseert. Te weinig en te laat, was haar denigrerende commentaar, die als campagnetaal klonk. En de echte sterke man van de regering is volgens haar niet minister-president Vervoort (PS) maar Ecolo-minister Alain Maron. Dat die zichzelf onsterfelijk belachelijk maakte met een plan om op een drukke laan een tarweveld en bakovens aan te leggen en maandenlang van de Brusselse coronapolitiek een zootje maakte, is waarschijnlijk voor de Ecolo-ondervoorzitster van minder belang.

Grootste partij van Brussel

Maouane meet zich graag een imago van authenticiteit aan. Maar achter haar minzame glimlach gaat een machtspolitica met een duidelijk plan schuil. In de gemeenteraad van Molenbeek dwong ze haar eigen fractievoorzitter tot ontslag omdat die bedenkingen had bij een voorstel om de hoofddoek toe te laten in de gemeentelijke administratie. Voor aanhangers van de laïcité is bij Ecolo geen plaats meer. Een paar jaar geleden werd het alom geprezen parlementslid Marie Nagy om die reden uit de partij gepest.

Het zal interessant zijn te zien welk standpunt Ecolo inneemt als er eindelijk ook in Brussel een parlementair debat over onverdoofd slachten komt. In Wallonië stemde de partij in met een verbod. Maar dat is in Brussel moeilijk te verzoenen met de ‘inclusieve diversiteit’ die Maouane voorstaat en die duidelijk mikt op een jong en allochtoon publiek. Als Ecolo bij die groep meer stemmen haalt dan de PS, wordt de partij de grootste van Brussel. In dat licht moet het zorgvuldig gecultiveerde rebelse imago van Rajae Maouane gezien worden.

Luckas Vander Taelen

Regisseur

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud