Zure thee

Taxed Enough Already. ‘Tea’ is sinds dit jaar in de Verenigde Staten niet langer een warme drank van Britse oorsprong, maar een niet mis te verstaan drieletterwoord dat de leuze vormt van een eigenaardige populistische beweging: de Tea Party. Met een rechts, radicaal en - tussen de lijnen, maar kom - lichtjes racistisch discours entte de Tea Party zich op de Republikeinse partij, een combinatie die goed was voor een klinkende verkiezingsoverwinning op 2 november. En president Obama, die stond erbij en keek ernaar.

Hét feit van 2010 voor redacteur Roel Verrycken

De Tea Party is een soort paraplubeweging van verzuurde, blanke en welgestelde Amerikanen van middelbare leeftijd, gesteund door enkele zakenlui met heel diepe zakken. Een losjes samenhangende troep die tekeergaat tegen belastingen, homo’s, abortus en door de overheid geregelde gezondheidszorg voor iedereen. Asocialen die eigenlijk niet te klagen hebben, behalve dan misschien over de zwarte man die in het Witte Huis woont. 

Voor ons in Europa klinkt de frustratie van het zootje ongeregeld als totale waanzin, maar wees niet zo verontwaardigd. De agenda van de Tea Party valt terug te brengen tot één idee: vrijheid, het hoogste goed in the Land of the Free. Veel Amerikanen huiveren van een bemoeizieke regering die banken en autobouwers redt. Overheid is een vies woord, Washington een noodzakelijk kwaad.

De zure thee van Sarah Palin en co wordt gelukkig niet door een meerderheid in de VS gedronken. Maar de Tea Party werkt wel als een zweepslag op Washington. Ze maakt er de race naar het Witte Huis in 2012 alleen maar spannender op. Stay tuned, want die start al begin 2011.

Nog columns over 2010

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud