Bart Haeck

In onderwijs moeten de belangen van het kind centraal staan en niet die van de leerkracht. Helaas werkt het niet altijd zo.

Het is niet echt een Vlaamse gewoonte oprecht fier te zijn op de overheid, maar als daar één uitzondering op is, is dat het onderwijs. Al 18 jaar bevraagt de Vlaamse regering de burgers in welke instellingen ze het meeste vertrouwen hebben. Al 18 jaar staat het onderwijs onbetwist op nummer één, op ruime afstand gevolgd door de gemeentebesturen en de politie.

Net daarom is het verbazend dat scholen het zo moeilijk hebben om goed opgeleide leerkrachten te vinden. Tot 2024 zijn er jaarlijks 6.000 extra leerkrachten nodig. Nu al staan veel mensen voor de klas zonder het juiste diploma, omdat het niet anders kan.

Hoe komt dat? De vakantie is niet het probleem. Het pensioen ook niet. Het loon evenmin. Wie tien jaar als leerkracht werkt, verdient netto ongeveer 2.300 euro per maand. Ongeveer driekwart van de Belgen verdient minder, blijkt uit data van Universiteit Antwerpen.

Taboe

Om het debat ernstig te voeren moet op termijn een taboe worden doorbroken: misschien ligt het probleem ook in de vaste benoemingen.

Een eerste deel van het antwoord ligt in de opdracht van de leerkrachten. Die is moeilijker geworden, al is het maar omdat op de schoolbanken meer kinderen zitten die thuis geen Nederlands spreken dan pakweg dertig jaar geleden. Een tweede deel van het antwoord ligt in bureaucratische taken die leerkrachten weghouden van het lesgeven zelf.

Om het debat ernstig te voeren moet op termijn een taboe worden doorbroken: misschien ligt het probleem ook in de vaste benoemingen en de rigiditeit van het personeelsbeleid.

Iedereen herinnert zich leerkrachten die het verschil maakten, die de vakliefde voor een opleiding bijbrachten en die je hielpen te ontdekken waar je goed in bent. Maar iedereen herinnert zich ook leerkrachten die hun lesje kwamen aflezen, en die er even uitgeblust bijzaten als de klas voor hen. Die twee leerkrachten doorlopen exact dezelfde carrière.

Geen opslag mogelijk

Het is leerzaam de situatie te bekijken vanuit de stoel van de directie van een school. Die kan goede leerkrachten geen opslag geven. Meer zelfs, als er gekozen moeten worden tussen een pas begonnen jonge beloftevolle leerkracht of iemand die vastbenoemd is, is er zelfs geen keuze.

Leerkrachten klagen soms over het gebrek aan status voor hun beroep. Ook daar zou het kunnen helpen dat buitenstaanders beseffen dat wie voor de klas staat, daar ook thuishoort. Maar dat kan alleen als de minderheid die echt niet presteert, kan worden ontslagen.

Het zou logisch zijn leerkrachten die écht goed les geven te belonen.

Uiteraard is het probleem complexer dan dat. Het gaat ook om opleiding en minder regeltjes. Maar het zou logisch zijn leerkrachten die écht goed les geven te belonen. En diegenen die onder de lat doorgaan te zeggen dat de kinderen in de klas beter verdienen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content