Het nieuwe coronavirus, officieel 2019-nCov, heeft meer dodelijke slachtoffers gemaakt dan de beruchte SARS-epidemie. Maar dat zegt niets over de mogelijke impact.

Het Chinese Nieuwjaar is maandag afgelopen. Misschien wordt het dan eindelijk duidelijk welke impact het virus heeft op de Chinese samenleving en economie. Tot nu is er veel gespeculeerd, maar concrete aanwijzingen blijven uit.

Door de grote media-aandacht heeft het nieuwe virus duidelijk een wereldwijde, grote psychologische impact. Hoe verklaar je anders dat in een Chinees restaurant in Wilrijk op zaterdagavond nauwelijks volk zit, terwijl je anders weken op voorhand moet reserveren?

In China is het alle hens aan dek. Het overlijden van de oogarts Li Wenliang, die als eerste het virus detecteerde, leidde tot een ongeziene golf van kritiek op het regime via de sociale media. De Chinese president Xi Jinping staat onder enorme druk.

Zolang er geen adequaat medicijn is, kan 2019-nCov zich blijven verspreiden en kan de viruspaniek aanhouden.

De Wereldgezondheidsorganisatie mag Xi dan al prijzen voor de aanpak van het virus, de epidemie in China is duidelijk niet gestopt. Dat het aantal slachtoffers blijft toenemen, moet niet bevreemden.

Niet alleen leidt het Chinese Nieuwjaar tot een halve volksverhuizing, het is ook een signaal voor velen om naar of uit China te vertrekken. In een geglobaliseerde wereld is dat een recept voor een grote verspreiding, zeker nu blijkt dat het virus van mens op mens wordt overgedragen. 

De koortsachtige zoektocht naar een vaccin is al lang ingezet, voorlopig zonder resultaat. Het nieuwe virus verspreidt zich duidelijk sneller dan SARS in 2003 maar is daarom niet dodelijker. De sterftegraad ligt lager dan bij SARS en zeker dan bij de Spaanse griep, de laatste echte pandemie die ontzettend veel slachtoffers maakte in het begin van de vorige eeuw.

De grote vraag is wat de ziekte betekent voor de stabiliteit van het Chinese politieke en economische regime. Het wantrouwen van de bevolking is erg groot. Die vreest een nieuwe doofpotorganisatie zoals bij de uitbraak van SARS. De heftige reactie op de dood van Li Wenliang bewijst dat overduidelijk.

Ook de wereldeconomie riskeert een serieuze infectie. Als de bedrijven langdurig gesloten blijven, zullen tekorten en problemen opduiken bij westerse bedrijven die afhankelijk zijn van Chinese producten die toegeleverd moeten worden. En omgekeerd zal de Chinese markt in elkaar klappen.

De Wereldgezondheidsorganisatie mag Xi dan al prijzen voor de aanpak van het virus, de epidemie in China is duidelijk niet gestopt.

De iPhones van Apple bijvoorbeeld staan op dat vlak in de frontlinie, in beide opzichten. Onoverkomelijk is dat allemaal niet, het weegt voorlopig alleen op de kwartaalcijfers van bepaalde bedrijven en op de Chinese groei in het algemeen. Een economische dip in China-gevoelige sectoren lijkt onvermijdelijk, zeker tijdens het eerste en mogelijk ook het tweede kwartaal van 2020.

Maar verder? Dat is vooralsnog koffiedik kijken. Dit soort virussen verdwijnen soms even plots als ze gekomen zijn, zoals dat bij SARS gebeurde. Soms zijn ze hardnekkiger. Zolang er geen adequaat medicijn is, kan 2019-nCov zich blijven verspreiden en kan de viruspaniek aanhouden.

De komende week is voor China belangrijk. Werkt het land nog of niet? Het antwoord zal niet onmiddellijk komen. De indamming van het virus is het enige werkbare antwoord en dat is momenteel niet voorhanden.

Lees verder

Gesponsorde inhoud