Redacteur Politiek

Niet alleen in de straten van Antwerpen, ook in de haven ontspoort de war on drugs. Het belang ervan wordt almaar groter en er zijn geen makkelijke antwoorden.

Als de politie meer misdrijven verhindert, rijst altijd een lastige vraag: is dat goed of slecht nieuws? Betekent het dat de politie de strijd tegen de misdaad aan het winnen is? Of betekent het dat er veel misdrijven worden gepleegd of minstens een poging daartoe wordt ondernomen?

Die vraag rijst over de drugstrafiek in de haven van Antwerpen. In 2013 werd 5 ton cocaïne in beslag genomen. Vorig jaar was dat opgelopen tot 62 ton. In de wetenschap dat 1 gram zuivere cocaïne, eens versneden, tot 100 euro kan opleveren, komen voor de verkoopwaarde achter dat cijfer 62 nog eens acht nullen: 6,2 miljard euro.

Is dat goed of slecht nieuws? Het is slecht nieuws. Het recentste World Drug Report van de Verenigde Naties zegt dat de productie van cocaïne nog nooit zo hoog was. In Colombia, de belangrijkste producent, is het aantal hectare cocaplanten het jongste decennium bijna verdrievoudigd.

Menselijke gaten

De oorzaak ligt in ongewilde neveneffecten van goedbedoelde beslissingen. Het vredesbestand met de communistische terreurgroep FARC was er een van. En het hooggerechtshof van Colombia verbood het platsproeien van cocaplantages met glyfosaat omdat het kankerverwekkend is.

Duidelijk in dit dossier is dat de strijd niet mag worden opgegeven. De schade voor de hele samenleving is te groot.

Het toont hoe moeilijk deze strijd is en hoe dat contrasteert met het almaar grotere belang ervan. De haven van Antwerpen en de grote havenbedrijven investeerden de voorbije jaren in cameratechnologie, volgsystemen en streng beveiligde pincodes voor de miljoenen containers. Maar er is met drugs zoveel geld te verdienen dat in de technologie - vaak menselijke - gaten worden gevonden.

Het leidt tot de ongemakkelijke vraag in welke mate de georganiseerde drugsmisdaad is geïnfiltreerd in de haven van Antwerpen. Die is een logisch doelwit. Op een internationale draaischijf voor legitieme handel kan de parasitaire drugshandel zich makkelijk enten. En controle is lastig. Dagelijks meren in Antwerpen gemiddeld 39 zeeschepen aan, jaarlijks passeren 235 miljoen ton goederen, op een oppervlakte zo groot als 80 procent van het Brussels Gewest.

Het is bovendien moeilijk transacties te verbieden die beide partijen als voordelig zien. Dealers en klanten zullen er alles aan doen om elkaar te blijven vinden. De les van de Amerikaanse drooglegging leerde dat.

Duidelijk in dit dossier is wel dat de strijd niet mag worden opgegeven. De schade voor de hele samenleving is te groot. Van gezondheidsproblemen tot jongeren die hun toekomst dreigen te verspelen, van geweld op straat tot afpersing en infiltratie in de haven. Tegelijk moet die strijd gebeuren zonder de levensader van de Vlaamse economie door te knippen.

Er zijn geen makkelijke antwoorden. Maar dat wil niet zeggen dat we moeten wegkijken van het probleem. Antwerpen kampt met een almaar groter drugsprobleem. Niet alleen op straat. Ook in de haven, het kloppend hart van de Vlaamse economie.

Lees verder

Gesponsorde inhoud