Aan de staart

©Sofie Van Hoof

Voor de vakantie jubelde de regering-Di Rupo nog dat België een van de beste leerlingen van de Europese klas was, nu bengelt ons land aan de staart van het peloton.

De eurocrisis weegt zwaar op de economie in de eurozone. In het tweede kwartaal van dit jaar ging de economische groei in de eurozone met 0,2 procent achteruit, nadat ze in het eerste kwartaal al was stilgevallen. De kloof tussen de eurozone en andere economische blokken wordt groter. Want in de Verenigde Staten en Japan ging de economie in het tweede kwartaal van dit jaar wel vooruit.

Er kwam nochtans ook goed nieuws uit de eurozone: in Frankrijk, Nederland en Duitsland viel het groeicijfer hoger uit dan verwacht. Die landen lijken niet te erg te lijden onder de eurocrisis. Vooral de Duitse prestatie verraste.

De eurozone is een economie met twee snelheden geworden. In de meeste noordelijke kernlanden draait de economie nog behoorlijk, de zuidelijke landen zitten in de greep van een recessie. De noordelijke landen kunnen een tijdje als locomotief fungeren voor de zuidelijke. Maar als de groeiprestaties over een langere periode zo sterk uiteen blijven lopen, zal een kloof de eurozone in tweeën splijten.

Opvallend in de groeicijfers van het tweede kwartaal is dat België naar de staart van het Europese peloton is gezakt. Met een krimp van 0,6 procent doen wij het nagenoeg even slecht als Spanje en Italië, twee landen die door de eurocrisis in slechte papieren zitten. Terwijl de regering-Di Rupo voor de zomervakantie nog uitbundig jubelde dat België een van de beste leerlingen was in de Europese klas.

Hoe is die plotse ommekeer te verklaren? Op het beduidend slechtere internationale klimaat kan het niet worden gestoken. Want in onze buurlanden Nederland, Frankrijk en Duitsland, veruit onze belangrijkste exportmarkten, is de economie niet achteruitgegaan, maar gegroeid. Het kan ook niet het gevolg zijn van het strenge bezuinigingsbeleid van de regering-Di Rupo, want echte bezuinigingen zijn er in ons land nog niet gebeurd.

De verklaring moet dus elders gezocht worden. Betaalt ons land nu de prijs voor het verlies van concurrentiekracht? Is de economische dynamiek aangetast door de extra belastingen die de regering opgelegd heeft aan ondernemende particulieren en bedrijven? Het is mogelijk.

Verregaande conclusies mogen op basis van één kwartaal niet getrokken worden. Maar als de economische groei in ons land ook in het derde kwartaal ontgoochelt, mogen we ons zorgen beginnen maken. Want als de economie krimpt, brengt dat een negatieve spiraal op gang: afkalvende werkgelegenheid, verslechterende overheidsfinanciën, aangetast ondernemers- en consumentenvertrouwen, en zo meer.

De voorspelling in juni dat de Belgische economie dit jaar met 0,6 procent zou groeien was een luchtspiegeling waarin de regering maar al te graag geloofde om bij de slappe begrotingscontrole in juli geen structurele maatregelen te moeten nemen om de economische dynamiek te versterken. Die gemakzucht wreekt zich nu. De kans dat er voor de gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober nog iets ondernomen wordt, is klein. En daarna is het te laat om de scheve situatie in 2012 nog recht te zetten.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud