Begrotingsmirakel

©Debby Termonia

De wonderen zijn de wereld niet uit: de regering Michel is erin geslaagd 900 miljoen euro te vinden om de begroting 2017 op koers te houden zonder te moeten grijpen naar belastingverhogingen of het schrappen van uitgaven.

De regering had duidelijk geen zin in nog een besparingsoefening. Ze nam haar toevlucht tot enkele begrotingstechnische aanpassingen en sleutelde aan de economische uitgangshypothesen. En voilà, klaar was kees.

Heeft ze er zich te gemakkelijk van af gemaakt? Uit verschillende hoeken kwam zondag stevige kritiek op het begrotingswerk van de regering.

Maar een begrotingscontrole is wat het is: kijken of de begroting voor dit jaar nog op koers zit en corrigerende maatregelen nemen als er een ontsporing dreigt. Het is niet het moment om ingrijpende beleidskeuzes te maken. Dat dient te gebeuren bij de opmaak van de begroting zelf.

De regering Michel gaat ervan uit dat ze dit jaar haar begrotingsdoelstelling haalt. Ze rekent daarvoor op de aantrekkende economische groei.

Rekent ze zich rijk? Het vertrouwen van de consumenten verstevigt, bleek vrijdag uit de indicator van de Nationale Bank, en het IMF voorspelt dat de Belgische economie in 2017 met 1,6 procent groeit. Samen met de toename van de werkgelegenheid – voor een stuk het resultaat van eerdere maatregelen van de regering Michel – zou dat de belastinginkomsten vlotter naar de schatkist moeten doen stromen.

Dat is het begrotingsmirakel waarop de besparingsmoeë regering hoopt. Het is een ferme gok. En het is zeker niet zo dat de regering Michel nu zorgeloos naar het einde van haar ambtsperiode kan fietsen. Er ligt nog een aantal heikele dossiers te wachten.

Zoals de hervorming van de vennootschapsbelasting. De regering blijft die hete aardappel maar voor zich uit schuiven. De energie die ze niet in de begrotingscontrole heeft gestoken, moet ze gebruiken om daar nu ernstig werk te maken.

Want het venster om die hervorming te realiseren, gaat stilaan dicht. Met de verkiezingen van 2019 die op kousenvoeten naderbij sluipen, wordt het immers almaar moeilijker om tussen de regeringspartijen een politiek compromis te smeden over een hervorming van de vennootschapsbelasting die verder gaat dan wat gepruts in de marge.

Tenzij die hervorming in een groter pakket wordt gestoken met een oplossing voor de Arco-coöperanten, een meerwaardebelasting en een hervorming van de spaarfiscaliteit, zodat elke regeringspartij een trofee kan binnenhalen.

Maar zijn de coalitiepartners in de regering Michel nog bereid elkaar zo’n trofee te gunnen? Of wijst de politieke berekening in de andere richting en gaan de regeringspartijen kibbelend richting eindmeet?

Als dan ook het begrotingsmirakel zich niet voltrekt – de ploeg Michel I had zich sterk gemaakt voor een begroting in evenwicht in 2019 – oogt het palmares waarmee de regeringspartijen naar de verkiezingen trekken wel bijzonder bleek.


Gesponsorde inhoud

Partner content