Bpost slaat vleugels uit terwijl treinen niet rijden

Ooit waren De Post en de NMBS allebei synoniemen voor ondermaats presterende staatsbedrijven. Vandaag rijden opnieuw veel treinen niet uit, terwijl Bpost overnameplannen heeft. 

Het kan dus. Misschien is dat wel de meest hoopgevende conclusie van gisteren, nadat deze week een stakingsgolf over (Franstalig) België rolde waaruit alle redelijkheid is verdwenen. Ook gisteren was het treinverkeer zwaar verstoord en bleven de Franstalige cipiers thuis. Ook dit weekend duurt de spoorhinder voort. Een brede rondvraag van De Tijd leert hoe diep het ongenoegen over dat protest tegen de centrumrechtse regering zit, zeker als het ook doorslaat naar wilde stakingen en geweld.

Wat een contrast dus met Bpost, dat van plan is zijn vleugels uit te slaan naar Nederland. Na al het België-bashen is het een welkom verhaal van ambitie, een verhaal van een voormalige staatsmonopolist die het juk van grijze ondermaatsheid van zich afschudde, leerde presteren, naar de beurs trok en daar nu drie keer meer waard is dan het Nederlandse PostNL. 

Het is niet overdreven in die ambitie de erfenis van voormalig CEO Johnny Thijs te zien, die van een staatsbedrijf een weerbare onderneming maakte. Net omdat Bpost die ervaring heeft opgedaan, liet het eerder al zijn oog vallen op de Roemeense post, maar na een onderzoek van de boeken ging die overname niet door. 

Dan is een overname van de Nederlandse post een stuk logischer. Al is het maar omdat Nederland een buurland is. Al is het maar omdat Bpost een van de ­beter draaiende postbedrijven in Europa is en omdat het weet hoe je met post winst kunt maken. En al is het maar omdat de Belgen ook iets kunnen leren van de Nederlanders, die in e-commerce en pakjes leveren veel verder staan dan wij.

Of de Belgisch-Nederlandse deal echt slaagt, hangt af van veel details waarover we nu nog niets weten. Sommigen twijfelen ook aan de ­synergieën tussen de twee postbedrijven. Bovendien weet elke Fortis-aandeelhouder nog dat niet ieder Belgisch-Nederlands avontuur goed afloopt. Maar laat dat de ambitie niet fnuiken. Er zijn goede ­redenen om te denken dat het kan lukken. 

Die gedachte duikt bij de NMBS zelden op. Bij het spoor lijkt het alsof we nog altijd niet het tijdperk hebben verlaten waar De Post enkele decennia geleden in vastzat. Het deprimerende is dat iedere poging bij het spoor daar iets aan te veranderen nog altijd eindigt in wilde stakingen, lege perrons en extra lange files. Voeg er het bredere protest van deze week aan toe en je zou beginnen te denken dat niets in dit land nog lukt. 

Dat Bpost zich uitgerekend na zo’n week zo sterk voelt dat het buiten de Belgische grenzen zijn vleugels wil uitslaan, is een welkom tegengif voor die gedachte.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud