De kloof

Bart Haeck, redacteur Politiek & Economie ©mfn online editor import

Wie dacht dat de geheime peilingen die vorige week uitlekten en de N-VA een monsterscore van 25 procent voorspelden iets zouden veranderen, is er aan voor de moeite. 

Aanvankelijk hielden de Franstaligen zich vrij rustig en stopten ze met gebiedsuitbreiding rond Brussel  te vragen. Maar deze week claimde cdH-voorzitster Joëlle Milquet alweer dat Brussel moet worden uitgebreid zodat het geografisch kan aansluiten bij Wallonië.

Als de Franstaligen dachten dat de voorspelling van de monsterscore van de N-VA een statistische misser is, moeten ook zij eens opnieuw nadenken. Niet alleen twee interne peilingen voorspellen de partij van Bart De Wever vorige week een kwart van de stemmen, ook de laatste VRT/DS-peiling doet dat.

Het ballonnetje dat de kloof tussen Franstaligen en Vlamingen zich aan het dichten was, is daarmee doorgeprikt. Dat is verontrustend. De regering die na 13 juni aantreedt zal niet anders kunnen dan besparen - zelfs sp.a-er Johan Vande Lanotte geeft dat nu toe - en die immense besparingen zullen niet kunnen zonder staatshervorming. De federale regering kan ze niet alleen dragen.

Net daarom is het tekenend om te zien dat ook de bedrijfswereld - die bijzonder bekommerd is over onze welvaart - het ook niet eens is over de toekomst van het land. In een dubbelinterview verderop in deze krant zegt Voka-voorzitter Luc De Bruyckere dat meer macht voor de regio’s noodzakelijk is om in ons land Griekse scenario’s te vermijden. Jean-Pierre Delwart, baas van de Waalse werkgeversorganisatie UWE, vindt dat regionaliseren de zaken er nog moeilijker op zal maken. Het zijn dus niet alleen de politici die het niet eens zijn. Het zit veel en veel dieper.

Dat wordt dus nog wat, na 13 juni. Niet alleen moet de volgende regering 22 miljard euro zoeken, en krijgt ze daarvoor het mandaat van een centrumrechts Vlaanderen en een centrumlinks Wallonië. Om die 22 miljard euro te verdelen zal een staatshervorming nodig zijn, waarover zelfs de Vlaamse en Waalse werkgevers het niet eens geraken. En dan zijn we nog niet begonnen over de BHV-territoriumdrift rond Brussel.

Het zijn ingrediënten die allemaal doen denken aan de onfortuinlijke jaren 70: een communautaire crisis, een economische crisis en een sociale crisis. Daarom is het interessant eens te bekijken wat uiteindelijk in die jaren 70 tot een uitweg leidde. Dat was de economische reality check. De begroting ontspoorde, de werkloosheid schoot omhoog en de concurrentiekracht ging onderuit.  Dat veroorzaakte op den duur zo’n danige druk op de politici dat ze toch een akkoord vonden.

Hoe moeilijk de politieke kaarten ook liggen, na 13 juni zal wie over een regering en een staatshervorming onderhandelt wellicht voor die keuze komen. Ofwel maken ze er het beste van en komen ze vrij snel tot een akkoord waarvan ze de inhoud zelf bepalen, ofwel dicteren de financiële markten na verloop van tijd de wet.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content