Gaffe

©mfn online editor import

Mario Draghi foetert op de irrationele belegger die Spanje wurgrentes oplegt. En leunt vervolgens achterover. Wat doet een rationele belegger dan? Hij dumpt Spaans papier, tiens.

Mag ik even Mario Draghi, de voorzitter van de Europese Centrale Bank (ECB), citeren? ‘We observeren uitzonderlijk hoge risicopremies in overheidsobligaties van sommige landen. Die financiële fragmentatie verhindert een effectieve werking van ons monetair beleid.’

Vrij vertaald: beleggers jagen in hun irrationele vrees dat de euro een omkeerbaar proces is de Spaanse rente tot absurde niveaus en maken zo ons monetair beleid monddood. En wat doet Draghi nadat hij in zijn inleidende toespraak die dramatische en juiste vaststelling heeft gemaakt? Een uur lang de boodschap geven dat hij nu rustig achteroverleunt en het veld aan de politiek laat. Een politiek die de voorbije drie jaar ampel bewezen heeft olympisch kampioen ‘onder de lat springen’ te zijn.

Komaan zeg. Draghi zegt dat de ECB weer crisispapier op de secundaire markt zal inkopen als het noodfonds EFSF dat ook bij de emissie van nieuw papier doet. Het probleem is dat de Europese politici reeds op de top van 21 juli 2011 trots aankondigden dat het noodfonds ‘voortaan’ ook obligaties zou mogen kopen. ‘We hebben een solide brandmuur gebouwd en een betere brandweer opgezet’, verklaarde Raadsvoorzitter Herman Van Rompuy toen.

375 dagen later is die belofte dode letter.

Maar bovenal is er maar één woord om de rampzalige communicatiepolitiek van Mario Draghi te omschrijven. Italiaans deelt niet toevallig met het Nederlands het mooie woord ‘gaffe’. Wat bezielt Draghi? Denkt hij nu echt dat je beleggers de ene week - nota bene in het hartje van de Londense City - kunt beloven ‘al het nodige te doen’ om de euro te stutten om een week later straffeloos je staart in te trekken? Iemand moet de Italiaan diets maken dat beleggers een overgeëxciteerd volkje zijn.

Door in het Londense hol beloftes te maken die hij niet kon waarmaken, gooit Draghi de geloofwaardigheid van de ECB te grabbel. En dat is erg. In Londen sprak Draghi poëtisch over de euro die een hommel is en om te overleven een bij moet worden. Gisteren mocht de ECB-voorzitter vaststellen dat de markt een wesp is die niet aarzelt te steken als zij haar zin niet krijgt. Om in bijenkorfsferen te blijven: Draghi wekt de perceptie dat hij geplooid is voor het gebrom van de Bundesbank. Buba-chef Jens Weidmann liet sinds ‘Londen’ elke dag weten dat een hervatting van de obligatie-inkopen in zijn ogen geen genade vindt. Een ECB-voorzitter die gemuilkorfd wordt door één van de 17 deelnemende centrale banken die zich meer gelijk dan de andere 16 voelt en zich een vetorecht toe-eigent. Zorgwekkend voor een instelling die tot nader order het enige snelle interventieteam van de eurozone is.

De gaffe van Draghi stuurde de Spaanse rente gisteren 43 basispunten hoger naar 7,17 procent. De grootste eendagsklim in 18 jaar, becijferde Reuters. Draghi zal het ongetwijfeld wel weer irrationeel vinden. Maar met zo’n waanzinnig slechte communicatie is het perfect rationeel dat de belegger met de voeten stemt.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud