Het hart van Europa huilt

Al die onschuldige doden en zwaar gewonden, de onoverzichtelijke ravage, een stad en een land in shock. C’est arrivé près de chez nous, ditmaal. Nooit voelen we ons nog helemaal veilig. Wie het hart van Brussel raakt, raakt heel Europa.

'Wat we vreesden, is gebeurd', zei premier Charles Michel over de terroristische aanslagen vanochtend. De aanslagen van vandaag overtreffen zelfs onze vrees. Mensen checken in, haastig op weg naar het werk of op reis. Het leven zoals we het hollend leven. En dan, het inferno.

Een eerste zelfmoordaanslag in ons land, op onze luchthaven dan nog. Een tweede aanslag op de metro Maalbeek, om 9.11 uur, in het diepste hart van Europa. Het heeft de symbolische proporties van 9/11. Het tellen van de doden, het stilvallen van alle activiteiten, de woede en het verdriet. Meteen ondervinden wij tot in het diepst van onze vezels de horror die eerder Parijs, Londen en Madrid trof. En morgen is het misschien Duitsland of opnieuw het Verenigd Koninkrijk. Laffe terreur, met spijkers in bommen om nog meer mensen te doden en de verwondingen nog erger te maken.

Nooit meer veilig, dat was al onze state of mind geworden na de aanslagen in Parijs en de lockdown van Brussel. Na het oppakken van Salah Abdeslam, waarschuwde minister Jan Jambon er nog voor dat slapende terroristische cellen mogelijk sneller 'in werking zouden treden'. Onze veiligheidsdiensten wisten dat er minstens 60 tot 80 uit Syrië teruggekeerde strijders zijn uitgestuurd om aanslagen te plegen in Europa. Sneller dan we dachten, is het werkelijkheid geworden. Het geweld escaleert.

Onderzoek zal de linken moeten uitwijzen, maar hoe dan ook is al duidelijk dat de oorlog tegen het terrorisme meer dan een versnelling hoger moet schakelen. Meer veiligheidsmaatregelen en zwaardere controles zijn onontbeerlijk. Met minder privacy en minder bewegingsruimte en mobiliteit tot gevolg. Het is een prijs die we wellicht niet anders kunnen dan te betalen.

22 maart wordt het begin van een nieuw tijdperk, onbezorgd het leven leven wordt nooit meer hetzelfde. Maar veiligheidsmaatregelen op zich zijn niet genoeg. Machtsvertoon zonder meer is zelfs een zeer onmachtig wapen. Een wijk waar mensen wisten dat Abdeslam daar onderdook, jongeren die sympathiseren met de zogenaamde ‘Syriëhelden’. We krijgen het terrorisme alleen klein als de hele gemeenschap hier, de moslimgemeenschap incluis, zich achter één aanpak schaart. Met polarisering komen we niets vooruit. Met het ontkennen van de rotte problemen en het extremisme in Brussel evenmin.

De aanslagen waren gericht tegen het hart van Europa, het antwoord zal ook Europees moeten zijn. Dat versterkt nog de dringende roep naar een Europese inlichtingen- en veiligheidsdienst, met veel meer slagkracht dan de nationale inlichtingendiensten. En bovenal naar een Europese solidariteit, en de veerkracht om, ondanks 22/3 en alle rouw, weer op te staan, onze vrijheden en onze normen en waarden te verdedigen en ons leven te leven.

Lees verder

Tijd Connect