Jean Vanempten

Met de erkenning van Jeruzalem als hoofdstad van Israël doorbreekt de Amerikaanse president Donald Trump op ruwe wijze de internationale consensus. Wat hij er mee wil bereiken, is volstrekt onduidelijk.

Jeruzalem is in meerdere opzichten een delicaat probleem. Het is een heilige stad voor de drie monotheïstische godsdiensten. Normaal is het westelijke deel van de stad voor Israël, het oostelijke deel hoort de moslims toe. Maar Israël heeft de stad ‘één en ondeelbaar’ tot hoofdstad uitgeroepen. Alleen erkent de internationale gemeenschap dat niet. Het precieze statuut van de stad maakt deel uit van de vredesonderhandelingen, al ligt dat proces volledig stil.

Trump doorbreekt die consensus. Een van zijn verkiezingsbeloften was om de Amerikaanse ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem te verplaatsen. Dat voornemen leeft al lang in de VS, maar sinds 1995 hebben alle Amerikaanse presidenten de verhuizing op de lange baan geschoven.

President Donald Trump plaatst de lucifer aan de lont van een gevaarlijk kruitvat.
Jean Vanempten
Senior Writer

Vermoedelijk is het uit frustratie over zijn niet-uitgevoerde verkiezingsbeloften dat Trump de erkenning van Jeruzalem op de agenda zet. Bovendien is dat een eerste stap voor de bouw van een Amerikaanse ambassade daar. Dat zal niet eenvoudig zijn wegens de hoge veiligheidseisen die gesteld worden. Het blijft een proces van lange adem. Dus is de erkenning van Jeruzalem een snel ‘succesje’. Trump krijgt ongetwijfeld applaus van de Joodse kiezers die het idee genegen zijn. Maar dat is pover in het licht van de negatieve internationale reacties.

Het was te verwachten dat de Arabische wereld zou steigeren. Ook landen die de VS traditioneel genegen zijn, zoals Saoedi-Arabië of Turkije, hebben al met repressie gedreigd. Iran ziet de demarche als een regelrechte oorlogsverklaring. De Palestijnse Autoriteit en Jordanië hebben een spoedzitting van de Arabische Liga gevraagd en gekregen. Het valt te voorspellen dat de Amerikaanse verklaring het geweld in de regio nog zal doen toenemen.

Internationaal zijn de veroordelingen unaniem: de Verenigde Naties maar ook Rusland of Frankrijk hebben hun bezorgdheid al aan de Amerikaanse president overgemaakt.

Officieel wordt nog altijd gestreefd naar een tweestatenoplossing. Maar die piste lijkt nu helemaal begraven. Israël heeft in het oostelijke deel van Jeruzalem al nederzettingen gebouwd. Die internationaal illegale praktijk krijgt nu de goedkeuring vanuit Washington.

Het Witte Huis blijft erop hameren dat het werkt aan een uitgebreid vredesplan voor de regio, maar dat het plan nog niet rijp is. Met de erkenning van Jeruzalem wordt op zijn minst de indruk gewekt dat een vredesplan allesbehalve een prioriteit is voor de Amerikaanse president. Meer nog, als het voornemen al reëel is, heeft Trump een schot in eigen voet gelost.

Trump blijft impulsief en onbetrouwbaar op internationaal vlak. De manier waarop hij, tegen de internationale consensus in, de zaken aanpakt, maakt de Amerikaanse positie niet sterker, integendeel.

Door de gevoeligheid van dit dossier opende Trump de poort voor nog wat meer terreur. Dat is voedsel geven aan de jihad. Op die manier wordt de lont niet uit het kruitvat gehaald, maar wordt er nu een lucifer bij de lont gehouden. Dan moet Washington ook niet schrikken van de explosies die volgen.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Partner content