Advertentie
Advertentie

Moordend getreuzel

©RV DOC

De regeringsonderhandelaars willen zondag, na alweer een rustpauze van twee dagen, ‘eindelijk begrotingsknopen doorhakken’. Net als vorig weekend, toen Elio Di Rupo de markten voor wou zijn met de mare dat België zijn begrotingstekort binnen de perken zou houden. Het werd een maat voor niks.

Intussen tikt de klok genadeloos verder. In een week tijd kwam er nog een rist slecht nieuws bij voor ons staatshuishouden.

De Belgische tienjaarsrente piekte dinsdag in de loop van de dag op 4,99 procent, en stond gisteren nog altijd een flink pak hoger dan de slotstand vorige week vrijdag.

Tweede opdoffer: het vertrouwen van de Belgische consument is abrupt teruggevallen. De onzekerheid over de belastingen en besparingen die de burgers boven het hoofd hangen, speelt een perverse rol.

Tegenvaller nummer drie: de schokgolven die het Dexia-debacle heeft teweeggebracht, zijn niet voorbij. Het in vereffening gaan van Arco, de holding van de christelijke arbeidersbeweging, zal de overheid de komende jaren 1 tot 1,4 miljard kosten wegens de waarborgen die ze verstrekt heeft.

Daarenboven gaat nu ook Ethias mogelijk bij de overheid aankloppen voor 280 miljoen euro.

Bovendien blijkt - meer dan een maand na de aankondiging van de ontmanteling van Dexia - dat de staatswaarborgen voor Dexia Groep nog altijd niet rond zijn.

Alsof dat nog niet genoeg is, zond ABN AMRO gisteren een alarmsignaal uit. De Nederlandse staatsbank maakte bekend dat ze haar beleggingen in Belgisch schuldpapier met meer dan de helft heeft afgebouwd. Ons land is geen baken van vertrouwen meer. Dat belooft, wanneer de staat volgend jaar zo’n 80 miljard euro financiering moet zoeken.

Alle ingrediënten voor een economisch horrorscenario zijn aanwezig. In dat klimaat slagen de onderhandelaars er nog altijd niet in om het eens te geraken over de saneringen. Meer zelfs, ze zijn er - het communautaire akkoord niet te na gesproken - nog niet in geslaagd ook maar één echt structurele hervorming af te ronden. Terwijl uitgerekend alleen zo’n structurele hervorming - de afzwakking van de automatische loonindexering, de beperking van de werkloosheid in de tijd, langer werken - een vertrouwenwekkend signaal kan geven.

Natuurlijk dragen de regeringsonderhandelaars niet de schuld voor de euro- en de bankencrisis. België is maar een van de dominostenen in een veel wijdere systeemcrisis. Voor die crisis kan alleen de Europese Centrale Bank soelaas bieden.

Maar binnen die systeemcrisis duwen de treuzelende onderhandelaars ons wel een paar millimeter verder in de richting van de ­afgrond. Uitgerekend die paar millimeter kunnen leiden tot een ­fatale tuimelperte, door niet te doen wat moet.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud