Bart Haeck

Na de desastreuze start van het jaar wijst alles erop dat de regering klaarstaat om revanche te nemen door ook dit jaar sociaal-economisch te hervormen. Dat is het beste antwoord dat ze kan geven.

Is een tweede heropstanding van de regering-Michel in de maak? Het lijkt erop. Net zoals vorig jaar de ruzie over de ‘moslimpartij CD&V’ tot een catharsis leidde en het Zomerakkoord in de steigers werd gezet, lijkt nu ook zo’n moment aangebroken. Opnieuw is het migratie - dit keer de Soedandiscussie rond N-VA-staatssecretaris Theo Francken - die de ruzie veroorzaakte. En opnieuw lijken sociaal-economische hervormingen het antwoord te vormen.

Om te beginnen zijn er heldere signalen dat de regeringspartijen een streep onder het geruzie willen trekken. De staatssecretaris had gisteren een gesprek met premier Charles Michel (MR), waarover beiden niet communiceerden. Dat wijst erop dat ze vinden dat ze in deze geen strijd meer te strijden hebben. En Europees Parlementslid Gérard Deprez (MR), die zei dat met Francken ‘de grens is bereikt van wat deontologisch tolereerbaar is?’ Die heeft zich deze week publiekelijk verontschuldigd bij premier Michel.

Daar komen in de weekendinterviews vandaag nieuwe signalen bovenop. N-VA-vicepremier Jan Jambon zegt in De Tijd dat zijn partij voortregeert tot in mei 2019. En dat daarna Michel II, als de verkiezingsuitslag het toelaat, ‘wellicht de eerste optie is’. MR-voorzitter Olivier Chastel noemt de N-VA in L’Echo de ‘meest loyale partner in de uitvoering van het regeerakkoord’. Hij droomt luidop van de regering-Michel II.

Iedere discussie over identiteit, islam of migratie blijft ook dit jaar explosief.

Na het geruzie kan een laatste golf sociaal-economische hervormingen volgen. Ook dat houdt steek. Premier Michel vergelijkt zichzelf al eens met voormalig premier Jean-Luc Dehaene, wat toont dat hij de politieke geschiedenis wil ingaan als een staatsman die lastige maar nodige sociaal-economische hervormingen kon doorduwen. Of die vergelijking opgaat, kan nu nog niet worden gezegd, maar de ambitie is in ieder geval de juiste.

Niemand zegt dat het makkelijk wordt. Iedere discussie die van ver of dichtbij iets met identiteit, islam of migratie te maken heeft, blijft ook dit jaar explosief. En een nuchter, helder en uitvoerbaar

akkoord of de kerncentrales nu dicht moeten of open mogen blijven, wordt immens moeilijk.

Maar het beste antwoord dat een regering op dat soort moeilijkheden kan geven, is scoren waar ze wél kan. Net zoals ze dat met het Zomerakkoord aanvankelijk deed - om daarna herhaaldelijk te struikelen over de uitwerking ervan - kan dat ook nu met een nieuwe reeks sociaal-economisch hervormingen. Het houdt steek. De regering kan er het verschil mee maken. Ze heeft bovendien de economische wind in de rug, wat het mogelijk maakt lastige hervormingen iets pijnlozer door te voeren. Het is het beste antwoord dat ze op de valse start van 2018 kan geven.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Partner content