Schuldbekentenis

©mfn online editor import

Het is een schuldbekentenis van formaat, het pleidooi van federaal vicepremier Kris Peeters (CD&V) voor een significante lastenverlaging voor de bouw en de e-commerce. Hij erkent daarmee dat de hoge fiscale en sociale lasten die de overheid in dit land heft op arbeid het voor onze bedrijven moeilijk maakt op te boksen tegen de buitenlandse concurrentie. En hij geeft toe dat België daardoor opportuniteiten misloopt, omdat de e-commercebedrijven ervoor kiezen om zich net over de grens te vestigen, in Nederland of Duitsland, of omdat buitenlandse bouwvakkers op de bouwwerven in ons land de plaats innemen van Belgen.

Met zijn voorstel probeert Peeters de schade van dat beleid enigszins goed te maken. In de betrokken sectoren wordt dat natuurlijk toegejuicht. Ook de werkgeversorganisatie VBO is enthousiast. Uiteraard, je moet pakken wat je kunt krijgen. Maar niet alleen in de

e-commerce en de bouw vormen de hoge loonlasten een serieuze concurrentiehandicap. Het is een probleem voor de grote meerderheid van de bedrijven in ons land. Want wie krijgt niet af te rekenen met buitenlandse concurrentie, op de exportmarkten óf op de binnenlandse markt? En niet alle ondernemingen kunnen die handicap zomaar overwinnen door een hogere productiviteit te realiseren.

Deze regering, net als de vele vorige, deinst ervoor terug het probleem ten gronde op te lossen. Ze houdt het bij wat pleisterwerk hier en daar. Dat heeft een lappendeken doen ontstaan van subsidies, belastingverminderingen en lastenverlagingen allerhande die het probleem van de te hoge loonlasten moeten maskeren. En als het voorstel van Peeters steun krijgt van de regering, worden er alweer enkele bijkomende stukjes aan dat lappendeken genaaid.

Fraai is het niet. En het kost bovendien veel geld. De bedrijven in ons land ontvangen jaarlijks bijna 14 miljard euro subsidies om ze de hindernis van de fiscale en sociale lasten te helpen nemen. Dat komt nagenoeg overeen met de totale opbrengst van de vennootschapsbelasting. Dat illustreert de dwaasheid van het beleid.

Omdat de personeelskosten van de e-commercebedrijven in Nederland 17 procent lager liggen dan in België, moeten ook de loonkosten voor die bedrijven in ons land omlaag. Minister Peeters wil dat realiseren door een tweede taxshift. Dat betekent dat de lagere lasten voor de e-commercebedrijven en voor de bouw zullen worden gecompenseerd door andere lasten te verhogen. En dat zal dan elders nieuwe problemen veroorzaken. Het verschuiven van de lasten lost dus niets op.

Het Belgische probleem is dat de personeelskosten in de e-commercebedrijven in Nederland, een buurland, een heel pak lager liggen dan in België. Hoe kan dat? Het antwoord is eenvoudig: in België bedraagt het overheidsbeslag op de economie 53 procent, in Nederland is dat slechts 43,3 procent. De Nederlandse overheid geeft gewoon heel wat minder uit dan de Belgische.

Dáár ligt het kalf gebonden. De enige manier om structureel de concurrentiehandicap waarmee de Belgische bedrijven opgezadeld zitten weg te werken, bestaat erin de overheidsuitgaven te verminderen. Alleen zo komt er ruimte om de lasten niet alleen te verschuiven, maar ook echt te verlagen.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Partner content