Senior writer

Nu hun rentewinsten sterk afkalven, zoeken de banken andere inkomstenbronnen. Daarbij kiezen ze voor de weg van de minste weerstand: ze kloppen aan bij hun klanten.

Het hing al een poos in de lucht, maar nu komt het eraan: de banken gaan hogere kosten aanrekenen voor allerlei diensten. BNP Paribas Fortis, de grootste bank van het land, neemt het voortouw.

Maar er bestaat weinig twijfel dat de andere grote banken - en ook de kleinere - snel volgen. De banken zijn naarstig op zoek naar alternatieve inkomsten nu hun belangrijkste inkomstenbron - de rentewinsten - opdroogt door het beleid van negatieve rente dat de ECB hanteert. En ze zijn vindingrijk, de banken. KBC bijvoorbeeld besloot vorige week te beknibbelen op de rente die ze betaalt op de spaarrekeningen van ondernemingen.

Het is belangrijk dat banken genoeg winst maken. In verlieslatende banken hebben spaarders en beleggers geen vertrouwen, ze vormen een bedreiging voor de stabiliteit van het financiƫle systeem. Banken moeten financieel robuust zijn. Maar het wringt dat de banken om hun winst op peil te houden in de eerste plaats aankloppen bij hun klanten. En dat op een moment dat ze nog fraaie resultaten afficheren: zowel BNP Paribas Fortis als KBC boekte in de eerste helft van dit jaar ruim 1 miljard euro winst.

Banken zijn niet hard bezig met het uitdenken van nieuwe businessmodellen.

De banken kiezen voor de weg van de minste weerstand. De klanten kunnen toch geen vuist maken. Van bank veranderen brengt geen soelaas, want daar krijgen ze dezelfde rekening gepresenteerd. De banken zitten in hetzelfde schuitje en zijn er in dit klimaat niet op gebrand klanten van hun concurrenten in te pikken.

Is het onvermijdelijk de factuur bij de klanten te leggen? Natuurlijk niet. Het is geen ramp als de winsten van de banken een keer minder riant zijn. Een rendement op eigen vermogen van ongeveer 7,5 procent is een pak minder dan de 15 tot 20 procent die gangbaar was in de hoogdagen voor de bankencrisis.

Maar het is toch nog heel mooi, als je dat afzet tegen een risicovrije rente in de buurt van 0,15 tot 0,2 procent. Blijkbaar vinden de banken het belangrijker hun aandeelhouders tevreden te houden dan hun klanten.

Snijden in de kosten is een andere manier om de winsten de vrijwaren. De meeste banken hebben dat al een stuk gedaan. Maar er kan op dat vlak nog veel meer gebeuren. De banken aarzelen echter om die weg op te gaan, omdat ze dan met de vakbonden moeten afrekenen.

Er is altijd iemand die betaalt. Nu zijn het vooral de klanten. Als zij het niet zijn, zijn het de medewerkers. En als die het niet zijn, zijn het de aandeelhouders. Daar is geen weg naast, toch?

Toch wel. De financieel toezichthouders manen de banken al een tijdje nadrukkelijk maar vergeefs aan hun businessmodel fundamenteel te herzien. Waarom houden de banken in deze digitale tijden zo hardnekkig vast aan hun uitgebreide en dure kantorennet?

Banken blijken erg conservatieve instellingen die harder bezig zijn met in allerlei hoekjes en kantjes extra inkomsten bijeen te schrapen dan met zichzelf grondig te herdenken en te vernieuwen.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud