Redacteur Politiek

Als de PS en de N-VA elkaar niet vinden én formatiegesprekken nu ook al vastlopen op levensbeschouwelijke meningsverschillen, lukt er mathematisch niets meer. Dat is het drama van de abortusruzie van donderdag.

Het zal dan wel, dat een nieuwe generatie politici is aangetreden die beter omgaat met Twitter, Instagram en andere sociale media. Maar sommige ijzeren regels van de Wetstraat zijn nog altijd niet verdwenen. Een daarvan is dat in alle discretie goede afspraken moeten worden gemaakt. En dat alleen op die manier het vertrouwen tussen een nieuwe generatie politici kan groeien.

Tegen die achtergrond is het tenenkrullend dat donderdag de hoop op regeringsgesprekken brutaal werd doorkruisd door onenigheid over een soepeler abortuswetgeving. Dat laatste onderwerp deed MR-voorzitter Georges Louis Bouchez frontaal botsen met CD&V-voorzitter Joachim Coens.

Voor beiden is het persoonlijk. Het verzet tegen een soepeler abortuswetgeving was een van de weinige inhoudelijke punten die Coens maakte in de verkiezingscampagne voor het CD&V-voorzitterschap. En gisteren retweette Bouchez het ene na het andere 'bravo' op Twitter, gevolgd door #fierdêtreliberal, als had hij net een verkiezingsoverwinning geboekt.

Net op het moment dat de trein klaarstaat in het station en de deuren stilaan sluiten, barst de bom over de abortuswetgeving.

Het punt is niet dat ethische keuzes onbelangrijk zouden zijn. Dat zijn ze wel degelijk. En ze grijpen vaak dieper in op een mensenleven dan veel andere beslissingen die het parlement neemt.

Het punt is iets anders: uitgerekend donderdag lag een nota klaar van Coens, Bouchez en Open VLD-voorzitter Egbert Lachaert over hoe de relance na de coronaschok er moet uitzien. In de Wetstraat wordt vaak betekenisloos geleuterd dat het over inhoud moet gaan, maar dit is de inhoud die er op dit moment volledig toe doet.

Waanzinnig moeilijk

En net op dat moment, wanneer de trein klaarstaat in het station en de deuren stilaan sluiten, barst de bom over de abortuswetgeving. De discussie is niet nieuw. Je zou denken dat partijvoorzitters die onderhandelen over een nieuwe regering vooruitziend genoeg zijn om hun gesprekken door zoiets niet te laten gijzelen.

Dat is des te belangrijker als je beseft dat in vrijwel iedere regering waarin de N-VA en de PS niet samen besturen de christendemocraten en de vrijzinnige partijen met elkaar moeten samenwerken. Dat is het geval in de centrumlinkse Vivaldi-coalitie. Dat is het geval in een klassieke tripartite, eventueel aangevuld met andere partijen. Dat is zelfs het geval in veel vormen van een regering waarin de PS en de N-VA elkaar alsnog zouden vinden.

De verkiezingsuitslag heeft het de Wetstraat al waanzinnig moeilijk gemaakt om een regering te vormen. In Franstalig België is de PS de grootste partij, op haar linkerflank opgejaagd door de PTB. In Vlaanderen is de N-VA de grootste partij, op haar rechterflank opgejaagd door het Vlaams Belang. Het midden verdampt.

Als daar bovenop een nieuwe generatie politici niet meer in staat is om ook op andere breuklijnen - zoals de levensbeschouwelijke - een begin van compromis te zoeken, lukt op den duur niets meer. Dan kunnen we naar verkiezingen, waarbij - de peilingen indachtig - het midden nog meer verdampt en nog minder mogelijk wordt.

Het zal leuk zijn op Instagram en entertainend op Twitter. Maar niet in het echte leven.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud