Jean Vanempten

De verklaring van Michael Cohen tegen Donald Trump is een zware slag voor de Amerikaanse president. Maar politiek is dit (nog) niet zijn einde.

In de reeks van kleurrijke ex-medewerkers die de Amerikaanse president Donald Trump de rug hebben toegekeerd, is Michael Cohen de meest onverwachte. De advocaat was van oudsher de ‘fixer’ en vertrouweling van de zakenman-president. Die relatie is inmiddels erg afgekoeld. Het is tijd voor afrekeningen.

Vooral de verklaring van Cohen dat Trump twee dames zwijggeld betaalde om zijn verkiezingscampagne niet in gevaar te brengen, is een zware slag. Zwijggeld betalen is op zich niet strafbaar. Maar dat verandert als het bewust gedaan is om een kandidatuur te redden. Maar dat moet bewezen worden. Want woord tegen woord zal in dit geval niet volstaan.

Op politiek vlak lijkt Trump niet te wankelen. Hij kan nog steeds op een trouwe achterban rekenen. Die gelooft ongetwijfeld dat een ‘heksenjacht’ tegen hem is opgezet.

Speciaal aanklager Robert Mueller heeft met Cohen een vertrouweling van de familie-Trump in handen. In ruil voor strafvermindering heeft Cohen beloofd dat hij ook verklaringen zal afleggen over de ‘Russische connectie’ van de president. De hamvraag luidt of de ex-fixer harde bewijzen kan aandragen en niet alleen maar verklaringen om zijn hachje te redden.

De Amerikaanse kiezer kan al in november zijn oordeel over president Donald Trump vellen.

De kans dat een Amerikaanse president tijdens zijn ambtsperiode voor een rechtbank komt, is onbestaande, ook al betwisten sommige juristen dat. Als Trump moet opstappen, zal dat via een afzettingsprocedure gebeuren. Een impeachmentprocedure is loodzwaar. De weinige presidenten die ermee te maken kregen, overleefden ze. Enkel Richard Nixon stapte op ten tijde van het Watergate-schandaal. Maar hij deed dat voor de procedure.

Wie Trump uit het Witte Huis wil, zal dat onvermijdelijk via de politieke weg moeten doen. Om een afzettingsprocedure in gang te zetten heb je op zijn minst een meerderheid van het Congres nodig. Vandaag is dat in handen van Trumps Republikeinen.

Maar begin november vinden tussentijdse verkiezingen plaats. Het hele Huis van Afgevaardigden en een derde van de Senaat worden opnieuw verkozen. Dan kan de Republikeinse meerderheid springen en wordt een impeachmentprocedure mogelijk.

De vraag is of er een blauwe - lees: Democratische - golf over het Congres rolt of niet. De kans dat de Democraten de meerderheid heroveren is groot. Al zijn de peilingen verre van eenduidig en zoals gewoonlijk hoogst onbetrouwbaar.

Het thema van de tussentijdse verkiezingen is al lang bekend: het gaat om Trump. De Republikeinen zullen hun president gebruiken om kiezers aan te trekken, net zoals de Democraten hopen dat hun verzet tegen Trump voldoende stemmen zal opleveren. Wat de uitslag ook mag zijn, het is nu al duidelijk dat de Amerikanen andermaal uiterst verdeeld zullen stemmen en dat het land politiek steeds verder uit elkaar drijft.

Trump trekt als een bulldozer door het politieke landschap, net zoals hij er internationaal zijn ideeën door ramt. De enige goede manier om die bulldozer af te remmen is een politieke manier. Dat betekent dat de Amerikaanse kiezer over het lot van de president moet beslissen, zoals dat in iedere goedwerkende democratie hoort te zijn. Dat kan in november al.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content