Anne-Marie Verschueren (Deposito- en Consignatiekas) ziet grotere bewustwording van waarde fysieke aandelen

BRUSSEL (tijd) - 'De beleggers zijn zich meer bewust van de waarde van de fysieke aandelen die ze thuis of in een bankkluis bewaren. Het faillissement van de spraaktechnologiegroep Lernout & Hauspie heeft daaraan meegeholpen.' Dat zegt Anne-Marie Verschueren, auditeur-generaal van de Deposito- en Consignatiekas (DCK). Toch duiken af en toe beleggers op die niet beseffen dat ze een fortuin bezitten. Een 90-jarige dame trof in haar huis een pakket oude aandelen Royale Belge aan. Dat leverde haar 18,5 miljoen euro op.

De Deposito- en Consignatiekas (DCK) is bij het brede publiek weinig bekend, maar vervult heel wat functies. De Kas bestaat uit een centrale dienst in Brussel en 27 agentschappen, een per gerechtelijk arrondissement. De agentschappen hebben een totaal andere functie dan de centrale dienst. De agentschappen zijn bevoegd voor gerechtelijke consignaties of 'bewaargevingen', bijvoorbeeld in het kader van faillissementen of gerechtelijke onteigeningen. De centrale dienst is onder meer bevoegd voor waarborgen in geld en in effecten. De DCK bewaart bijvoorbeeld het geld dat aannemers voor openbare werken moeten storten.

De meesten kennen de DCK als dienstverlener aan het grote publiek na de sluiting van vennootschappen en na 'squeeze outs'. De 'squeeze out', of het verplichte uitkoopbod, vindt zijn oorsprong in de zogenaamde reparatiewet van 1995. Die bepaalt dat wanneer een aandeelhouder van een naamloze vennootschap (of commanditaire vennootschap op aandelen) een uitkoopbod mag lanceren wanneer hij minstens 95 procent van het stemgerechtigde kapitaal in handen krijgt. Alle aandelen van het overgenomen bedrijf komen na zo'n uitkoopbod van rechtswege in handen van de overnemer. Toch blijven er steeds restaandelen bij het grote publiek verspreid. Sommige beleggers vergeten wel eens dat ze aandelen in een kluis of in een oude kast hebben gestopt. Anderen lezen de financiële pers niet, waardoor ze niet van de overname op de hoogte zijn.

Opdat die vergetelheid niet te zwaar zou worden afgestraft, moet de overnemer het geld voor de aandelen die tijdens het uitkoopbod niet werden aangeboden, aan de DCK overmaken. Zo kreeg de Kas vorig jaar 14,5 miljoen euro van de holdings Ackermans & van Haaren en NPM op haar rekening, ter vergoeding voor de niet-aangeboden aandelen van de retailholding GIB die door hen werd opgeslorpt. De houders van GIB-aandelen kunnen tot 30 jaar na het bod bij de Kas aankloppen. Hetzelfde geldt voor aandelen van bedrijven die vrijwillig werden stopgezet. Anne-Marie Verschueren leidt als auditeur-generaal de dagelijkse werking van de Deposito- en Consignatiekas. Voor de squeeze outs en de sluiting van vennootschappen wordt zij bijgestaan door Georges Henskens, een specialist in oude aandelen, en twee andere medewerkers.

Hoe zit de werking van de Kas precies in elkaar voor squeeze outs en de sluiting van vennootschappen?

Anne-Marie Verschueren: 'Onze procedures zijn eenvoudig. De beleggers komen zelf, of via hun financiële instellingen, bij ons met hun aandelen aankloppen. Wij gaan na of die nog iets waard zijn. Indien dat zo is, storten we binnen de 10 dagen de tegenwaarde op hun rekening. Sommige beleggers klagen wel eens dat het maanden duurt eer ze hun geld zien, maar dat ligt dan aan hun bank of hun beursvennootschap. Die talmen ofwel met het overmaken van de aandelen aan ons, of met het crediteren van hun klanten.'

Georges Henskens: 'Een enkele keer geeft een bankbediende de verkeerde informatie. Vorige week had een bankier nog tegen een aandeelhouder van Ontex gezegd dat zijn stukken niets meer waard zijn, terwijl hij er bij ons nog 92 euro per aandeel voor krijgt. Dit gebeurde waarschijnlijk uit onwetendheid.'

Verschueren: 'De DCK maakt deel uit van het ministerie van Financiën. Onze werking wordt bekostigd door de overheid. Wij vragen geen geld voor onze diensten. Maar ongeveer 90 procent van de particulieren die een beroep op ons doen, werkt via zijn financiële instelling. Die bank of beursvennootschap rekent daar meestal wel een vergoeding voor aan. In het uitzonderlijke geval van een aandelenruil, moet de belegger wel een kleine vergoeding betalen. Wanneer hij zijn nieuwe aandelen afhaalt bij de Nationale Bank, die de effecten in haar kluizen bewaart, moet hij een bewaarloon van 5 eurocent per effect betalen, met een minimum van 6 euro per dossier.'

Hoeveel dossiers beheert u, en om hoeveel geld gaat het?

Verschueren: 'Voor de vrijwillige sluiting van vennootschappen gaat het om zo'n 1.000 dossiers. Daarnaast beheren we een honderdtal dossiers van 'squeeze out'. Sinds 1997 deponeerden de overnemers van Belgische bedrijven bijna 192 miljoen euro bij de Depositokas. Dat gaat van minimum 75 euro tot tientallen miljoenen. Bij de uitkoopbiedingen van Tractebel en Royale Belge, bleven telkens voor bijna 30 miljoen euro restaandelen over.'

Gebeurt het dikwijls dat beleggers niet op het verplichte uitkoopbod ingaan en bij u aankloppen?

Verschueren: 'We betalen jaarlijks honderden aandeelhouders uit. Maar over het algemeen is het publiek goed geïnformeerd. De Belgische beleggers zijn zich meer bewust dan vroeger van de waarde van de fysieke aandelen die ze thuis of in een bankkluis bewaren. Vooral het faillissement van de spraaktechnologiegroep Lernout & Hauspie heeft daaraan meegeholpen. Daarnaast gaan de uitkoopbiedingen altijd gepaard met heel wat media-aandacht en publiciteit. Bovendien hebben meer beleggers dan vroeger een effectenrekening, waardoor ze bij een overnamebod automatisch door hun bank of beurshuis worden verwittigd.'

Zijn er beleggers die zonder het te beseffen schatten bewaren?

Henskens: 'Dat komt meermaals voor. Erfgenamen stuiten dikwijls op oude titels, meestal van bedrijven die vrijwillig zijn gesloten. Een frappant voorbeeld is de ontdekking van een pakket aandelen Royale Belge door een 90-jarige dame. Zij wist blijkbaar niet dat Royale Belge niet meer in de koerstabellen staat omdat het Franse Axa de verzekeringsmaatschappij in 1999 overnam. Haar aandelenpakket vertegenwoordigde 750 miljoen toenmalige Belgische frank (18,5 miljoen euro). Wellicht had de familie het geld niet nodig, of was de dame het vergeten. Maar ook het omgekeerde komt voor. Aandelen waarvan de bezitters geloven dat ze een fortuin waard zijn, blijken soms waardeloos. Een stoere zeebonk kreeg voor de oude coupon die hij aanbood slechts 10 frank. Uit woede gooide hij de coupon terug in het loket. Eén dame komt regelmatig bij ons met een kar vol aandelen. Zij koopt oude aandelen op rommelmarkten. Maar de grote pot heeft ze nog niet gewonnen. Meestal kan ik haar enkele tientallen euro betalen. Als verzamelobject zijn die stukken soms meer geld waard.'

Wat gebeurt er met het geld indien de verjaringstermijn van 30 jaar verstrijkt?

Verschueren: 'Dan komt het toe aan de staat. Maar veel schiet er niet van over. Bij een squeeze out wordt ongeveer de helft van de aandelen die na het uitkoopbod op de markt blijven, in het eerste jaar na de overname bij ons aangeboden. Vorig jaar stortten de overnemers samen bijna 90 miljoen euro op de rekening van de DCK. We keerden daar dus al minimum 45 miljoen euro van uit. Daarnaast betalen we jaarlijks zo'n 10 procent van de nog oudere dossiers uit. De aandeelhouders die na 30 jaar niets van zich laten horen, krijgen een laatste kans door de publicatie van de namen van de betreffende vennootschappen in het Staatsblad, 6 maanden vooraleer het geld definitief naar de Schatkist gaat.'

Verschueren: 'We willen ons meer informatiseren. Voor de squeeze outs loopt alles vlot, maar voor onze andere opdrachten zou de informatica ons helpen sneller te werken. Onze hoop is dat we met de Copernicus-operatie, die de overheidsdepartementen zal hervormen, meer middelen krijgen.'

Henskens: 'Helaas doet de informatica niet alles. Ik raad de mensen die bij ons aankloppen, dan ook aan altijd een kopie van hun oude aandelen of coupons te faxen of op te sturen. Er zijn dikwijls zoveel verschillende aandelensoorten van één bedrijf, dat bijkomende persoonlijke opzoekingen nodig zijn.'

Inlichtingen: DCK, 02/233.78.60, fax: 02/233.79.61, e-mail: georges.henskens@minfin.fed.be, of op FOD Financiën, Deposito- en Consignatiekas, Wetstraat 71, 1040 Brussel

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud