Het rondje armworstelen tussen de Vlaamse regering en de VREG over de digitale elektriciteitsmeter helpt de klimaatzaak niet vooruit.

Fluvius, de beheerder van de elektriciteitsnetten in Vlaanderen, verwacht niet dat zijn medewerkers enthousiast onthaald worden als ze bij de eigenaars van woningen met zonnepanelen aanbellen om er de digitale meter te installeren. Het wantrouwen van de eigenaars van zonnepanelen tegen die digitale meters is groot. Niet geheel onterecht. Ze vrezen dat die hun elektriciteitsfactuur fors de hoogte in jagen.

Het Vlaams Parlement heeft op voorstel van de Vlaamse regering net voor de verkiezingen nochtans een decreet goedgekeurd dat de bezitters van zonnepanelen nog 15 jaar een gunstige tariefregeling waarborgt. Maar de Vlaamse energieregulator VREG stapte zopas naar het Grondwettelijk Hof om die regeling aan te vechten. Zolang dat Hof geen uitspraak heeft gedaan - en dat kan een jaar op zich laten wachten - blijven de bezitters van zonnepanelen in grote onzekerheid over hoe hun elektriciteitsfactuur wordt berekend.

Vlaams minister van Energie Lydia Peeters (Open VLD) schoot in een persbericht met scherp op de VREG. Ze verweet de instelling de consument nodeloos bang te maken. Ze kreeg bijval van haar voorganger Bart Tommelein (ook Open VLD), die de toplui van de VREG ‘een ivorentorenmentaliteit’ verweet.

Het ingewikkelde politieke compromis over de digitale meter heeft onzekerheid gecreëerd.

De stap van de VREG naar het Grondwettelijk Hof is vast voor een stuk ingegeven door het feit dat de energieregulator zich in dit dossier gepasseerd voelt door de Vlaamse regering die zijn adviezen gewoon naast zich neerlegde. Het heeft dus ook met het afbakenen van territorium te maken.

Maar de VREG heeft een punt. De tariefregeling die de Vlaamse regering voor de digitale meter uitwerkte, installeert een ongelijke behandeling van de elektriciteitsgebruiker die zonnepanelen heeft en de gebruiker die er geen heeft. Peeters stelt dat de VREG met zijn klacht bij het Grondwettelijk Hof onzekerheid schept. Maar de verantwoordelijkheid voor die onzekerheid ligt in de eerste plaats bij de Vlaamse regering en het Vlaams Parlement. Zij hebben een decreet goedgekeurd dat juridisch bijzonder aanvechtbaar is omdat het politieke compromis voorrang moest krijgen op het respecteren van juridische basisprincipes.

Dat krijg je als een politiek compromis twee zaken probeert te verenigen die moeilijk te verzoenen zijn. Langs de ene kant de noodzaak om de consumenten aan te zetten tot een efficiënter energiegebruik, waarvoor de digitale meter een goed instrument is. Langs de andere kant het nakomen, ook uit electorale overwegingen, van het engagement van de overheid tegenover wie in zonnepanelen heeft geïnvesteerd.

De consumenten aanzetten tot een efficiënter en zuiniger energiegebruik is een belangrijke maatregel in de strijd tegen de klimaatverandering. Het is echter lastig uit te leggen waarom de eigenaars van zonnepanelen daar niet hun steentje moeten toe bijdragen.

Het rondje armworstelen van de Vlaamse regering en de energieregulator VREG helpt de klimaatzaak echter niet vooruit. Het doel is nochtans duidelijk, en is voor beide hetzelfde. Dat ze dus hun eigen kleine gevoeligheden opzijschuiven en samen snel tot een akkoord komen, verdorie.

Lees verder

Tijd Connect