<B>Commentaar</B> over de DHL-soap: Leergeld

Het doek in de DHL-soap is eindelijk gevallen. Het koerierbedrijf heeft als eerste de handdoek in de ring gegooid. Het liet weten dat het de voorwaarden waaronder het zijn activiteiten in Zaventem mag uitbreiden niet kan aanvaarden. Zaventem wordt bijgevolg geen intercontinentaal knooppunt, maar degradeert tot een regionaal verdeelcentrum dat het met minder personeel zal kunnen stellen.

DHL legt de schuld voor het krimpscenario bij de politiek. Maar de politiek schuift de zwartepiet, voor een keer eensgezind, terug naar het koerierbedrijf. Volgens onze bewindslui is DHL zich tijdens de onderhandelingen gaandeweg harder gaan opstellen. Het bedrijf beweert hetzelfde van onze bewindslui. Een van beide partijen liegt, zoveel is duidelijk. Alleen is niet duidelijk welke.

Vanuit economisch oogpunt kan en moet worden betreurd dat de uitbreiding van DHL niet doorgaat. Ook voor de tewerkstelling is het een gemiste kans. Maar de gevolgen voor de werknemers moeten worden gerelativeerd. DHL kent een dermate groot personeelsverloop dat wie er wil blijven werken dat zeker zal kunnen. De grote winnaars van het verhaal zijn de omwonenden van de luchthaven. De standpunten van de vele actiegroepen zijn doorgesijpeld tot in de politieke wereld. VLD-voorzitter Bart Somers ontpopte zich de jongste tijd, op commando van Guy Verhofstadt, weliswaar tot een fervent verdediger van de uitbreiding. Maar begin dit jaar sloeg diezelfde Somers, toen nog Vlaams minister-president, spijkers met koppen door onomwonden te verklaren dat er politiek noch maatschappelijk een draagvlak voor meer nachtvluchten is.

De DHL-onderhandelingen gaan niet alleen de geschiedenis in als een voorbeeld voor het spanningsveld tussen ecologie en economie, maar ook als het dossier waarin de verschillende regeringen van dit land voor het eerst openlijk met elkaar in de clinch gingen. DHL vormde de eerste test voor de werking van het zogenaamde asymmetrische federalisme. Door de verschillende kleur van de deelstaatregeringen die na 13 juni gevormd werden, moesten niet alleen de meningsverschillen binnen maar ook die tussen de regeringen overbrugd worden. De test is niet meteen geslaagd te noemen en inspireerde Vlaams vice-minister-president Frank Vandenbroucke zelfs tot een open brief. Er werd politiek leergeld betaald. Voor het eerst moest het federale niveau leren leven met de regel dat de deelstaten evenwaardig zijn. Een regel die al lang op papier staat, maar in de 'symmetrische' praktijk van het verleden nooit werd toegepast.

Premier Verhofstadt betaalde ongetwijfeld het hoogste leergeld. Hij ging resoluut voor de jobs en dus voor de uitbreiding van DHL, maar verkeek zich op de asymmetrie. De premier is verzwakt uit de strijd gekomen, maar kon wel voorkomen dat zijn regering op de klippen liep. De volgende klip heet Brussel-Halle-Vilvoorde.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud