<B>Commentaar</B> over Karel Vinck en de NMBS: De trein der traagheid

NMBS-baas Karel Vinck stapt eind januari vervroegd op. Na twee en een half jaar aan het hoofd van de NMBS te hebben gestaan, houdt hij het definitief voor bekeken.

Het spoorbeleid van de vorige paars-groene regering beperkte er zich in hoofdzaak toe de kop van Etienne Schouppe te laten rollen. Paars-groen had bijna drie jaar nodig om de man, met een al te duidelijke CD&V-signatuur, aan het hoofd van de spoorwegmaatschappij weg te krijgen. Toen het eindelijk zover was, bleek het geen evidentie een opvolger te vinden. De klucht rond de aanstelling van Luxair-baas Christian Heinzmann, die er de brui aan gaf nog voor hij benoemd kon worden, ligt nog vers in het geheugen.

Na Heinzmann kwam Karel Vinck, die zijn sporen op het vlak van veranderingsmanagement had verdiend bij Eternit, Bekaert en Umicore. Vinck had bovendien het enorme voordeel dat hij fin de carrière was en dus niets te verliezen had. De man had ook heel wat krediet bij de vakbonden weten op te bouwen.

Maar al gauw moest Vinck ondervinden dat de ene vakbond de andere niet is en de spoorbonden wel erg lange tenen hebben. En al even snel werd Vinck duidelijk gemaakt dat een overheidsbedrijf niet zomaar een bedrijf is en de NMBS niet zomaar een overheidsbedrijf. Er kon bij wijze van spreken geen dwarsligger verlegd worden zonder dat vakbonden en politiek er hun zeg over hadden.

Vinck was gekomen om iets in beweging te krijgen, maar dat bleek moeilijker dan gedacht. Elk voorstel liep onmiddellijk vast op stakingsdreigingen en politieke bemoeienissen. Midden vorig jaar stelde Vinck zijn ondernemingsplan voor, dat de veelbetekenende naam 'Move' meekreeg. Volgens dit plan moesten tegen eind 2007 bij het spoor 10.000 jobs verdwijnen. Na eindeloze politieke en syndicale palavers, kreeg Vinck het gedaan dat er tegen eind 2005 3.000 banen verdwijnen. Dat er tegelijk ook 5.800 mensen bij de NMBS van job moeten veranderen, was voor de bonden dit najaar al weer reden te over om nog maar eens met acties te dreigen.

Ook Vinck moest begin deze week dreigen. Als de regering deze week niet besliste over de benoemingen aan het hoofd van de nieuwe NMBS-structuren, zouden die nieuwe structuren op 1 januari niet operationeel kunnen worden. Hij dreigde net niet met ontslag. Vinck kreeg gisteren de mensen benoemd die hij benoemd wilde zien, maar nam toch ontslag. Hoewel hij dat niet met zoveel woorden gezegd wil hebben, is hij de trein der traagheid meer dan beu. Vinck meent dat hij met de nieuwe structuren de NMBS op het juiste spoor heeft gezet en dat het nu aan zijn opvolgers is om het bedrijf op dat spoor te houden. Gemakkelijk zal dat niet zijn, maar ze beschikken wel over een reuzegrote stok achter de deur. Door de vrijmaking van de Europese spoormarkt is het voor de NMBS aanpassen of verdwijnen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud