<B>Commentaar over Duitse verkiezigen:</B> De grote coalitie

De Duitse kiezers hebben de politici gisteren een historische uitslag bezorgd. Voor het eerst in vijftig jaar halen de twee grote partijen, de christen-democratische CDU/CSU en de sociaal-democratische SPD, samen geen 70 procent. Voor een land waar politieke stabiliteit en gematigdheid als hoogste goed gelden, is dat een verrassende uitslag.

De regeringsvorming wordt een hels karwei. De CDU/CSU haalde niet de verhoopte winst maar glijdt achteruit. Samen met de liberale FDP kan CDU/CSU-voorzitster Angela Merkel geen meerderheidskabinet vormen. Toen Schröder op 22 mei onverwacht vervroegde verkiezingen uitriep, lag een rechts-liberale meerderheid nochtans ver op kop in de peilingen en leek een meerderheid halen geen probleem.

De rood-groene coalitie kreeg in diezelfde peilingen een serieuze opdonder en verloor haar meerderheid. Maar kanselier Gerhard Schröder deed zijn naam als 'comeback kid' nog maar eens alle eer aan. Hij strandde uiteindelijk op een zucht van de CDU/CSU. De groenen hielden stand. De radicale Linkspartei, waar niemand mee wil onderhandelen, schiet als een komeet het halfrond van de Bondsdag binnen en wordt meteen groter dan de groenen.

Theoretisch zijn verschillende coalities denkbaar. Een 'Ampelkoalition' met SPD, FDP en groenen kan maar wordt verworpen door de FDP. Een 'Jamaikakoalition' met CDU/CSU, FDP en groenen is ook denkbaar, maar impliciet afgewezen door de groenen. Vermits niemand wil praten met de Linkspartei, blijft alleen een zogenaamde 'grote coalitie' over, een coalitie van CDU/CSU en SPD. Dat is een uitzonderlijke regeringscoalitie, enkel in het midden van de jaren zestig is een dergelijke regering aan de macht geweest.

De vorming van de grote coalitie belooft een harde dobber te worden. Kanselier Schröder blijft zijn mandaat opeisen. Ook Angela Merkel maakt aanspraak op de titel van kanselier. De CDU/CSU was in het begin van de avond immers de grootste fractie, maar de SPD haalde meer 'zwevende' zetels binnen. Schröder wil alvast geen grote coalitie met Merkel aan het hoofd.

Duitsland staat voor belangrijke uitdagingen, maar vooral het aanwakkeren van de economische groei en de tewerkstelling zijn topprioriteiten voor het volgende kabinet. CDU/CSU en SPD willen allebei hervormingen doorvoeren, zij het met verschillende accenten. Ook in de visies op het buitenlandbeleid zijn er grote verschilpunten. De CDU/CSU is uitgesproken pro-Atlantisch terwijl de SPD meer de kaart van Europa en zeker Frankrijk trekt. Speculeren over wat de nieuwe Duitse regering in petto heeft, heeft weinig zin. Eerst moeten de heren en dames politici hun huiswerk maken en dat is niet vanzelfsprekend.

Ze krijgen dertig dagen om een regering te vormen. Op dinsdag 18 oktober moet het nieuwe parlement een kanselier aanwijzen. Anders wenken nieuwe verkiezingen en dat zou pas echt een historische gebeurtenis zijn.

Jean Vanempten

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud