<B>Commentaar over het Stabiliteitspact:</B> Het Duitse weeskind

De ministers van Financiën van de eurozone leggen Duitsland en Frankrijk geen dwingende besparingen op. Ze houden het bij vrijblijvende conclusies over de besparingen die Parijs en Berlijn moeten nemen. Ze schorten ook de lopende begrotingsprocedures tegen beide landen op. Daardoor lopen beide landen voorlopig geen risico Europese boetes opgelegd te krijgen wegens hun blijvend te hoge begrotingstekort.

De Europese Commissie en de Europese Centrale Bank waarschuwen voor de kwalijke gevolgen van de beslissing voor het Stabiliteitspact. Dat pact was een uitdrukkelijke voorwaarde van Duitsland om de mark in te ruilen voor de euro. Het pact legt de EU-landen begrotingsdiscipline op om de geloofwaardigheid van de euro te vrijwaren.

Het pact is het enige instrument waarover de EU beschikt om het begrotingsbeleid van de lidstaten te coördineren. Als de regels ervan te flexibel worden toegepast, dreigt het pact alle credibiliteit en nut te verliezen. En dreigt het vertrouwen van de markten in het begrotingsbeleid in de eurozone te verdwijnen.

De behandeling die Duitsland en Frankrijk krijgen, is niet alleen nefast voor de geloofwaardigheid van het pact. De aanpak is ook oneerlijk ten opzichte van de landen die hun begrotingstekort wel in toom houden. Regeringen die moeizaam besparingen doordrukten om het pact te eerbiedigen, zien nu met lede ogen toe hoe de twee groten ongehinderd een derde jaar op rij hun tekort boven de toegelaten 3 procent van het bruto binnenlands product (BBP) laten uitkomen.

Bovendien bevestigt de beslissing van gisteren bij de publieke opinie de terechte indruk dat in het Europa van vandaag grote en kleine lidstaten niet gelijk zijn. Niemand kan zich voorstellen dat een klein land, zoals België, in een gelijkaardige situatie erin zou slagen de Europese banbliksems af te leiden.

De beslissing van gisteren heeft ook de autoriteit van de Europese Commissie, die moet toezien op de eerbiediging van de Europese regels, een flinke knauw gegeven. Met de nakende uitbreiding van de Europese Unie tot 25 lidstaten is het verlies aan het centrale gezag van de Commissie, nefast voor een vlotte werking van de Unie.

De beslissing Parijs en Berlijn niet in een begrotingskeurslijf te steken, kwam er vooral onder impuls van Duitsland. De Duitse regering wou wegens binnenlandse politieke redenen principieel geen begrotingsdictaat uit Brussel krijgen. Berlijn neemt daarmee een zware verantwoordelijkheid op zijn schouders. Want het Duitse eigenbelang zorgt voor een tweedeling binnen de eurozone, een opdoffer voor de Europese Commissie en vooral een gevaarlijk precedent voor de toepassing van de EU-begrotingsregels. Na gisteren weet niemand nog wat het al fel afgezwakte pact nog waard zal zijn. Het pact is van het Duitse troetelkind het Duitse weeskind geworden. Jim LANNOO

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud