<B>Commentaar over Picanol-dossier:</B> Graaien

De familie Steverlynck heeft serieus in de lade van haar vennootschap gegraaid, raakte gisteren bekend. Jachtpartijen, vliegtickets, de kosten van een tweede verblijf tot en met de stookolierekening, het werd allemaal vakkundig afgewenteld op de bedrijfskas.

De nieuwe onthullingen van het PriceWaterhouseCoopers-rapport komen bovenop het loonschandaal van de voormalig gedelegeerd bestuurder Jan Coene. Met zijn obsceen hoge salarispakket staat Coene wellicht voor de rest van zijn dagen geboekstaafd als het Vlaamse icoon van de hebberigheid.

Met de gisteren bekendgemaakte feiten schrijft de familie Steverlynck wellicht minder geschiedenis. De familie is lang geen alleenstaand geval. Niet alleen in ons land wordt de bedrijfskas geregeld aangesproken voor het bekostigen van privé-pleziertjes van leidinggevenden. Ook bij buitenlandse schandalen kwamen meermaals dure villa's, reisjes, winkeltrips en dure restaurantbezoeken op kosten van de vennootschap aan het licht. En dat waren niet noodzakelijk vennootschappen waar de oprichters of hun familieleden de scepter zwaaien. Ook bij niet-familiale vennootschappen is de grens tussen de privé- en de bedrijfsportemonnee niet altijd even duidelijk.

Daarbij gaat het vaak om praktijken waar beide partijen wel bij varen. In plaats van een duur salaris is het zowel voor het bedrijf als voor de begunstigde voordeliger om op een alternatieve manier beloond te worden. Dat gaat van volkomen legale voordelen van alle aard, zoals een bedrijfsauto, tot het minder koosjere zaken, zoals dure aankopen die de topman via onkostennota's van het bedrijf recupereert.

Toch moet worden gezegd dat de familiale bestuurders van Picanol in hetzelfde bedje ziek zijn als Jan Coene en zich doen opmerken door de grootte van de bedragen. Bovenop hun al royale bestuurdersvergoedingen werden nog eens bijzonder forse bedragen als onkosten naar de vennootschap doorgeschoven.

Die bedragen staan in schril contrast met de vorige week bekendgemaakte paaipremie voor het personeel. Als compensatie voor de Coene-affaire en als appreciatie voor het bewaren van de kalmte kregen de arbeiders van Picanol een paar dagen extra vakantie en een brutopremie van 250 euro. Voor de bedienden was er anderhalve dag vakantie en een premie van 250 euro netto in de groepsverzekering.

Maar niet alleen het personeel is de dupe. Ook de doorsnee Picanol-belegger komt bekaaid uit de zaak. Zowel het geld dat in de zakken van Coene en van de familiale bestuurders verdween als het geld voor de goedmakingspremie komen de waarde van Picanol niet ten goede.

Die belegger is zelfs dubbel gezien. Want ook als modale belastingbetaler betaalt hij mee in de rekening. Het als onkosten gecamoufleerde salaris trekt het bedrijf niet alleen van haar belastbare inkomsten af, ook de BTW wordt gerecupereerd. Terwijl van sociale bijdragen al helemaal geen sprake is.

Gerda Ackaert

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud