<B>Commentaar over spaarboekjes</B>: Renteloze lening

Een werkgroep met vertegenwoordigers van de banken en van het kabinet van de federale minister van Financiën, Didier Reynders, buigt zich over een oplossing om de populaire belastingontduiking op de spaarboekjes tegen te gaan. Beleggers die op hun spaarboekje gevaarlijk dicht bij het plafond van 1.520 euro belastingvrije rente-inkomsten komen, openen vandaag doorgaans een tweede spaarboekje. De bank past op dat tweede boekje opnieuw de vrijstelling van roerende voorheffing toe en keert de belegger dus de netto-renteopbrengsten uit, tenminste voor het bedrag dat binnen de belastingvrije schijf valt. Het is aan de spaarder om zijn totale roerende inkomsten aan te geven en belastingen te betalen op de rente-inkomsten boven de 1.520 euro. Vele spaarders 'vergeten' dat echter, en de fiscus roert zich niet.

Dat de overheid wel degelijk beseft (en gedoogt) dat er geknoeid wordt met de spaarboekjes, bewijst de taks van 0,06 procent op de totale inlagen van de gereglementeerde spaardeposito's van de banken. De banksector moet deze belasting sinds 1996 betalen als schadeloosstelling voor de fiscale fraude. De banken hebben immers altijd beweerd dat de consolidatie of de optelling van alle spaarboekjes binnen een gezin technisch onmogelijk is, aangezien ze geen zicht hebben op de samenstelling van het gezin. Dat argument is sinds de belastinghervorming van begin dit jaar vervallen. Sinds 1 januari 2004 heeft elke belastingplichtige recht op de belastingvrije schijf van 1.520 euro, zodat men per individu de optelsom van de spaartegoeden kan maken. Vroeger was er één belastingvrije schijf voor het hele gezin, wat consolidatie bemoeilijkte.

De belastinghervorming deed het debat over de belastingontduiking via spaarboekjes eind vorig jaar opnieuw losbarsten. Sommige banken zagen een verplichting tot consolidatie over te gaan, andere betwistten dat weer. Minister Reynders hield zich opvallend gedeisd. Met de gewestverkiezingen van juni 2004 in het vooruitzicht wilde hij waarschijnlijk niet de boeman spelen die 'kleine' belastingfraudeurs aanpakt.

Het is goed dat de overheid nu toch de moed heeft gevonden om de wijdverbreide fraude met de spaarboekjes aan te pakken. De regering moet echter opletten dat ze in haar zoektocht naar een waterdicht systeem niet de spaarders straft die het spel vandaag correct spelen. Bij een van de scenario's die vandaag op tafel liggen, is dat wel degelijk het geval. Wanneer banken op het volledige spaarbedrag van de klant roerende voorheffing gaan inhouden (inclusief het vrijgestelde deel), komt dat neer op een renteloze lening van de spaarder aan de staat. De belegger moet zijn belastingvrije schijf immers recupereren via de belastingaangifte, waardoor hij bijna twee jaar op zijn geld moet wachten. Na de recente heisa over de uitgestelde verlaging van de personenbelasting heeft de regering nog weinig speelruimte.

Kris van Hamme

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud