Bankgeheim barst

©-

Wie twintig jaar geleden voorspelde dat Zwitserland zijn bankgeheim gedeeltelijk zou opheffen, werd weggehoond. Maar vrijdag was het zover. Samen met Luxemburg en Oostenrijk heft het Alpenland het bankgeheim gedeeltelijk op.

(tijd) - Het bankgeheim is onlosmakelijk met Zwitserland verbonden, net als de koekoeksklokken en de militaire zakmessen. De eeuwenoude traditie werd in 1934 in een wet gegoten. Het bankgeheim werd geformaliseerd om de klanten van de Zwitserse banken te beschermen tegen al te nieuwsgierige nazi’s.

Na de Tweede Wereldoorlog groeide de Zwitserse reputatie en werd het land een fiscaal paradijs met vele geheimpjes. De Zwitserse bankiers stonden niet bekend als kieskeurig. Vermogenden van allerlei slag kwamen aankloppen in Zürich of Genève. Ook Luxemburg profileerde zich als een veilige en fiscaal vriendelijke toevluchtshaven, terwijl Oostenrijk zich profileerde met anonieme rekeningen.

De druk op de fiscale paradijzen nam echter de jongste twintig jaar hand over hand toe. Eerst begon de jacht op het witwassen van crimineel vermogen. Ook de bijeengegraaide vermogens van dictators kwamen onder vuur te liggen. Een volgende golf was het zoeken naar geheime geldreserves bestemd voor terroristische organisaties. In beide gevallen hadden de bankiers geen keuze en moesten ze al wijken voor de justitie van andere landen.

De economische crisis heeft het debat opnieuw aangezwengeld. De overheden moeten miljardenplannen lanceren om de kwakkelende economie weer op gang te trekken. Vooral vanuit de VS, maar ook vanuit Frankrijk en Duitsland groeide de druk om het bankgeheim op te heffen als sprake is van ernstige fiscale fraude.

‘Wat fraude is in het ene land, is niet noodzakelijk fraude bij ons’, was lang de stelling die Zwitserland en ook Luxemburg aanhielden. De grens tussen toegestane fiscale ontwijking en fiscale fraude is soms inderdaad flinterdun. Maar door de omstandigheden is die verdedigingslinie verlaten en geven de landen toe aan de druk om hun bankgeheim deels te versoepelen.

De versoepeling is een weloverwogen strategie. De betrokken landen schikken zich nu naar de OESO-normen. Dat houdt in dat ze gegevens zullen verstrekken als er ernstige aanwijzingen zijn voor fiscale fraude. Ze zullen dus enkel ingaan op concrete dossiers. Door die houding vermijden ze wellicht dat buitenlandse overheden op prospectie kunnen komen en eens in de rekening gaan neuzen om eventuele fraude te ontdekken. Dat kan dus niet, en in die zin is het bankgeheim intact gebleven. Dat geven de betrokken landen zelf maar al te graag aan.

Toch blijft het een historisch moment dat de Zwitsers hun gekoesterd bankgeheim gedeeltelijk loslaten. Door de Zwitserse toegeving is internationaal ook een grote doorbraak bereikt. Geen enkel land ter wereld kan nu nog dit soort bankgeheim inroepen. En we nemen aan dat Zwitserland in de eerste plaats zal waken dat er geen ‘oneerlijke’ concurrentie ontstaat. Het is een gedenkwaardige vrijdag de dertiende geworden.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud