Besparen? Niet in mijn achtertuin

©Saskia Vanderstichele

Iedereen heeft argumenten om te protesteren tegen de besparingen die de Zweedse coalitie plant. Maar ze zijn noodzakelijk om de concurrentieschok te realiseren die absoluut nodig is.

Een mediageniek nummertje met een emmer ijswater dat hij over zich gekieperd kreeg. Dat was het resultaat van de uitspraak van sp.a-voorzitter Bruno Tobback deze week dat de rechtse coalitie meer bekommerd is om de welvaart van ondernemer Wouter Torfs dan om de magazijnier van die ondernemer.

De toon van de oppositie is gezet: we krijgen in Vlaanderen en in België een asociaal kabinet dat bij de besparingen kapitaal en vermogen ontziet en de werknemers ‘pijn’ gaat doen. ‘Van dit dieet gaan mensen dood’, zegt ACV-voorzitter Marc Leemans hyperbolisch over de voorstellen die op tafel liggen. En dra luidt iedereen de noodklok over zijn domein dat financieel écht te krap zit en geen verdere besparingen kan verdragen: justitie, onderwijs, het leger.

Op één punt heeft Tobback gelijk. De besparing van 17 miljard euro in deze legislatuur zal pijn doen. Een hoger inschrijvingsgeld aan hogescholen en universiteiten, een duurdere kinderopvang, het beperken van sommige uitkeringen: het zijn maatregelen die de mensen raken. Als er een indexsprong komt, zullen alle werknemers dat in hun portemonnee voelen.

Maar Tobback heeft ook ongelijk. De focus op concurrentiekracht, met lasten- en belastingverlagingen, is een absolute noodzaak. Dat daar besparingen tegenover staan, is onvermijdelijk.

Het interview in deze krant met de Volvo-toplui spreekt boekdelen. De autofabriek in Gent draait als nooit tevoren. Toch is de toekomst op (middel)lange termijn niet verzekerd. ‘Gent moet zich wel zorgen maken als het niet meer concurrentieel is’, luidt het.

Meer zelfs, Volvo Gent moet altijd beter en efficiënter zijn dan de Zweedse vestiging, of het is in gevaar. Van het wegwerken van de loonhandicap van 15 procent die de Chinese aandeelhouder tegen volgend jaar wil zien, is nog maar een fractie gerealiseerd.

We zijn nog altijd een performante regio met goede werkkrachten en een hoge productiviteit. Maar om internationale investeringen te kunnen blijven aantrekken is een concurrentieschok absoluut nodig. Die schok moet er niet komen om vooral de winst van de aandeelhouders te verhogen. Wel om op termijn de jobs van 4.500 Volvo-werknemers en minstens evenveel indirecte jobs te vrijwaren.

En het moord en brand schreeuwen over de besparingen? Willen we leefbare pensioenen, een goede gezondheidszorg en een welvaart op niveau behouden, dan kunnen we niet anders dan het efficiënter doen, en soms met minder. Om toch maar die lastenverlagingen te kunnen doorvoeren. Niet voor de welvaart van de Volvo-aandeelhouders, maar voor het welzijn van de Volvo-magazijnier.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud