Senior writer

De septemberverklaring maakt duidelijk dat Bourgeois I een besparingsregering is. Maar ze had beter meteen klare wijn geschonken over concrete besparingen en zo onzekerheid en verwarring weggenomen.

Hoewel Vlaams minister-president Geert Bourgeois (N-VA) ook de positieve dingen probeerde te benadrukken, was zijn eerste septemberverklaring niet bijzonder enthousiasmerend. Dat kan moeilijk anders, als je een begroting moet presenteren met 1,2 miljard euro besparingen. De boodschap klinkt dan niet zo prettig.

De belangrijkste verdienste van de Vlaamse begroting voor 2015, de eerste van de regering-Bourgeois, is dat ze in evenwicht is. Het belang daarvan mag niet worden onderschat. Het betekent dat de nieuwe Vlaamse regering lastige knopen durft door te hakken en dat ze de saneringslasten niet voor zich uitschuift. Ze legt daarmee geen beslag op de toekomstige beleidsruimte die kan ontstaan als de economie weer aantrekt. Er is nu geen voorschot genomen op iets wat onzeker is.

Dat begrotingsevenwicht kon enkel worden bereikt door besparingen, onder meer op de werking van de overheid. Een aantal maatregelen zullen de gezinnen in hun portemonnee voelen. Voor sommige diensten zullen ze meer moeten betalen: kinderopvang, onderwijs, openbaar vervoer, lidmaatschap van sportclubs, culturele evenementen. Dat lokt uiteraard protest uit. Terwijl minister-president Bourgeois zijn septemberverklaring voorlas, werd voor het Vlaams Parlement betoogd door middenveldorganisaties, de vakbonden bij de VRT en studenten. Dat is erg ongewoon. Is het een bewijs dat het Vlaamse beleidsniveau, met de extra bevoegdheden die zijn overgeheveld met de zesde staatshervorming, eindelijk voor vol wordt aangezien?

De actievoerders moeten echter beseffen dat de overheidsmiddelen niet onuitputtelijk zijn. Ze hadden wellicht liever gezien dat de Vlaamse regering extra inkomsten had gezocht door nieuwe belastingen te heffen. Dat zou de gemakkelijkste oplossing zijn geweest. Maar de Vlaamse regering heeft dat niet gedaan. Ze is gelukkig afgestapt van de kwalijke gewoonte om de kostprijs van allerlei noden en wensen, soms particuliere, af te wentelen op ‘de gemeenschap’ en ze te solidariseren via de belastingen waardoor het overheidsbeslag almaar groter werd. Daar was inderdaad een grens bereikt. Belastingverhogingen treffen overigens óók de gezinnen.

Om de economische dynamiek niet volledig te fnuiken, dient de belastingdrift een halt te worden toegeroepen. Maar dat impliceert dat er moet worden bespaard. Want wonderen bestaan niet. Dat is de klare keuze van deze Vlaamse regering.

De septemberverklaring heeft duidelijk gemaakt, als daar nog twijfel over was, dat Bourgeois I een besparingsregering is. Er is voorlopig weinig ruimte om geschenken uit te delen. Maar de Vlaamse regering aarzelt om die moeilijke boodschap te brengen. Over een aantal concrete besparingen bleef de septemberverklaring vaag. Dat schept onzekerheid en verwarring. De regering-Bourgeois had beter meteen klare wijn geschonken.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud