Breuklijnen

©mfn online editor import

De Russische bezetting van de Krim dreigt meer breuklijnen bloot te leggen dan er nu te zien zijn. Daarom is koelbloedigheid passender dan oorlogsretoriek.

De spanning in Oekraïne stijgt voortdurend. Die indruk wordt gewekt door de opeenvolging van berichten en uitspraken. Maar de geruisloze inname van de Krim door Russische troepen is vooral een statement van het Kremlin om aan te geven dat er grenzen zijn die niet overschreden mogen worden.

De manier waarop de Russische president Vladimir Poetin op de Krim ingrijpt, is meer 19de-eeuws dan van deze eeuw. Maar het is duidelijk dat Rusland de etnische Russen die een meerderheid vormen in de zuidelijke Krim niet in de steek zal laten. Dat de nieuwe regering in Kiev als een van haar eerste beleidsdaden meteen het Russisch schrapte als officiële taal van het land, moet een kaakslag geweest zijn. En dat een sterk nationalistische partij, met een héél dubieus verleden, deel uitmaakt van de officiële regering in Kiev helpt natuurlijk ook niet.

Met zijn inval reageert Rusland op de val van het Janoekovitsj-regime. Er waren andere en wellicht betere manieren om in te grijpen, maar de vraag is of Rusland wel een gesprekspartner zou vinden in Kiev. Het is de taak van het Westen, in al zijn geledingen, om de partijen weer om de tafel te brengen en te komen tot een compromis, waarbij én de integriteit van het Oekraïense territorium én de rechten van iedere burger, ongeacht zijn afkomst of overtuiging, worden gewaarborgd.

De Oekraïense crisis legt ook steeds meer breuklijnen bloot. Niet alleen in de Krim, maar ook in de oostelijke provincies is het wantrouwen jegens de nieuwe machthebbers in Kiev groot. Dat moet zich niet vertalen in een afscheuring, maar wel in politiek verzet. De vraag of het gezag in Kiev nog het hele gebied controleert, los van de Krim, rijst nadrukkelijker.

Ook de reacties in het Westen dreigen een breuk in dat blok bloot te leggen. De soms bijzonder heftige taal uit Washington en Londen wordt maar al te graag overgenomen in Warschau en andere landen uit het voormalige oostblok. Bondskanselier Angela Merkel daarentegen tracht met meer zin voor onderhandelen vooruitgang te boeken. Als Europa niet oplet, is er binnen de korste keren weer sprake van het ‘Nieuwe’ en het ‘Oude’ Europa, zoals in de hoogdagen van de Irakoorlog. Toen zetten de VS de voormalige oostbloklanden eveneens op tegen de ‘oude’ landen. De huidige crisis bevat alle ingrediënten om de tegenstelling van tien jaar geleden opnieuw aan de oppervlakte te brengen.

De oplossing voor de crisis in Oekraïne ligt bij de diplomatie. Rusland en Europa hebben veel te verliezen als Oekraïne een onstabiel en chaotisch land wordt met een stuurloze economie. De crisis zal niet snel voorbij zijn, en hoe langer ze duurt, hoe moeilijker de uitweg is.

Oekraïne betekent letterlijk ‘grensland’. Op de grens tussen de grote machtsblokken van deze wereld. Die zouden in het belang van het land beter samenwerken, in plaats van de eigen machtsspelletjes te ontplooien ten koste van het land.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud