Bruggenbouwer

©-

De Amerikaanse president, Barack Obama, heeft een verrassingsbezoek gebracht aan de Iraakse hoofdstad Bagdad. Daarmee sloot hij zijn eerste overzeese tournee af. Na de top van de G20, de NAVO-top en de top tussen de VS en de EU besteedde Obama veel aandacht aan de islamitische wereld. Eerst met een tweedaags bezoek aan Turkije en dan nog aan Irak.

(tijd) - Obama voert duidelijk een ander buitenlands beleid dan zijn voorganger, George W. Bush. Hij gelooft meer in diplomatie dan in wapens. En hij gelooft ook dat het tot een open dialoog kan komen tussen de westerse en de moslimwereld. Bijna acht jaar na de aanslagen van 11 september gebruikt hij opvallend verzoenende taal.

Obama maakt niet alleen een onderscheid tussen de gematigde moslims en de fundamentalisten. Hij biedt de moslimwereld iets wat die sinds 2001 vaak moest ontberen: respect.

De Amerikaanse president is zelf een multicultureel product. Dat heeft duidelijk voordelen. Op wereldvlak komt hij alvast minder arrogant over dan Bush. Bovendien reikt Obama iedereen de hand, zoals hij gisteren nog in Istanbul demonstreerde. Hij getuigt van een openheid die door velen op prijs wordt gesteld.

Voor het Midden-Oosten wil Obama vrede tot stand brengen. De oude tegenstellingen wil hij overwinnen met overleg en compromissen. Dat geldt voor de Israëli’s én de Palestijnen. Zijn oproep om de politieke wil op te brengen om tot vrede te komen is opmerkelijk. In dezelfde geest bekijkt Obama de relatie met Iran. Hij wil met het land tot gesprekken komen. Maar zolang er geen beweging komt vanuit het land, beschouwt hij Iran als een bedreiging. Andermaal gaat het om de politieke wil om tot een onderhandelde oplossing te komen.

De grootste uitdaging voor de Amerikaanse president ligt evenwel in Irak en Afghanistan, landen waar de Amerikanen als bezetters zijn binnengetrokken en waar de oorlog nog steeds woedt. Obama hoopt over 18 maanden Irak voldoende stabiel te krijgen om zijn troepen terug te trekken. Hij oefent dan ook meer druk uit op de politieke leiders van het land om echte democratie in te voeren en Irak naar meer stabiliteit te leiden. Want al neemt het geweld in Irak af, gisteren nog maakte een reeks aanslagen duidelijk dat het land nog niet uit de problemen is.

Afghanistan ligt mogelijk nog moeilijker. In de grensstreek met Pakistan zwaaien de taliban en Al Qaeda nog steeds de scepter. Hoewel Obama ook daar onderhandelingen in het vooruitzicht stelde, lijkt dat een heel moeilijke opdracht. Hier moeten de militairen nog een belangrijke rol vervullen. Net als in Irak is binnenlandse veiligheid de eerste vereiste om het begin van een oplossing te vinden. Het bedwingen van de conflicten in Irak en Afghanistan is een werk van lange adem. Maar door zijn internationale strategie biedt Obama wel voor het eerst een uitweg uit beide conflicten.

Of het zal lukken moet nog blijken, maar als de aanzet voor vrede wordt gevonden, dan gaat deze president de geschiedenis in als een grote bruggenbouwer.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud