Carestel plooit terug op concessiecatering

(tijd) - De overname van Lunch Garden in augustus 2002 was de laatste stap in de expansiestrategie van het ambitieuze Carestel. Sindsdien kreunde de groep onder een schuldenberg en vlogen de dochters de deur uit. Als nu ook Lunch Garden wordt verkocht, valt Carestel terug op de concessiecateringactiviteiten waar het groeiverhaal mee begon. De vragen naar het nut van de beursnotering duiken opnieuw op.

Carestel nam Lunch Garden over van de distributiegroep GIB. De toenmalige topman van Carestel, Luc Van Milders, betaalde 26 miljoen euro voor de 62 Lunch Garden-restaurants. Met een omzet van 115 miljoen euro was Lunch Garden toen half zo groot als de Carestelgroep. Van Milders zag Lunch Garden als een ideale diversificatie van de cateringgroep die vooral concessiegebonden activiteiten bezat.

De familie Van Milders bouwde Carestel sinds 1977 uit tot een netwerk van Belgische snelwegrestaurants. De overheid verleende in die tijd concessies voor benzinestations langs de autosnelwegen. Vele petroleummaatschappijen gaven Carestel een concessie voor een restaurant naast deze benzinestations.

Deze markt wordt nog steeds verdeeld onder Carestel en het Italiaanse Autogrill, dat ook de AC-restaurants bezit. De Britse Compass Groep is sinds kort de derde speler op deze mature Belgische markt.

Carestel breidde in 1980 zijn activiteiten uit met hotel- en cateringdiensten aan bejaarden, onder de naam Restel Residences. In de jaren 90 werd het startschot gegeven voor een diversificatiegolf. Carestel begon met de uitbating van Holiday-Inn-hotels en haalde met dochter Restair de concessie voor restaurants en bars op de luchthaven van Zaventem.

De divisie vacuümverpakte maaltijden Hot Cuisine, die begon als productiecentrum voor andere Carestel-divisies, groeide sterk dankzij contracten met onder andere de supermarktketen Delhaize.

Ondertussen werd ook in het buitenland fors geïnvesteerd. Carestel verwierf concessie voor luchthavencatering in Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk en bouwde via overnames in Zweden en Denemarken een netwerk van autoswegrestaurants uit. Hot Cuisine opende zelfs een fabriek voor bereide maaltijden in de Verenigde Staten.

De expansieplannen leidden midden de jaren negentig tot meningsverschillen tussen twee takken van de familie Van Milders met ieder de helft van de aandelen. De toetreding van de Vlaamse durfkapitalist GIMV bracht stabiliteit en bereidde het bedrijf voor op de beursgang in 1999. Het bedrijf kon de catering- en dienstenactiviteiten niet echt laten uitgroeien tot een coherent geheel. Een jaar na de beursgang steeg de nettowinst nog tot 7,3 miljoen euro, maar vanaf 2001 werden er grote verliezen geboekt.

Door de grote verliezen werd de schuldenberg van Carestel problematisch. Door de overname van Lunch Garden liep de nettoschuld van Carestel op tot 80 miljoen euro. 'Deze overname was financieel een brug te ver', stelde Michel Van Hemele, de topman van uitzendgroep Solvus eind 2002 vast. Van Hemele werd enkele maanden na de overname van Lunch Garden binnengehaald om het schip vlot te trekken.

Carestel dat Lunch Garden uit de zich ontmantelende holding GIB had gekocht, zette zichzelf in een verkoopsfase. Van Hemele begon zijn afslankoperatie in de hoteldivisie. Een aangekondigde verkoop van de hoteldivisie Global Hotel, begin 2003, mislukte echter in de laatste fase. Daardoor moest Carestel in juni vorig jaar een standstillovereenkomst afsluiten met de banken. In de daaropvolgende maanden stootte Carestel zijn vier kleinste divisies af. De winstgevende divisie Restel werd met pijn in het hart verkocht aan manager Isabelle Van Milders, met de steun van de holding Cofintra van Frederic De Mevius.

De divisie Hot Cuisine kwam in handen van de voedingsgroep De Weide Blik. De laatste transactie was de verkoop van de hoteldivisie aan de Amerikaanse hotelgroep Westmont. Tussendoor verdween ook de evenementencatering en de broodjesketen Crock'In, een dochter van Lunch Garden, uit de portefeuille.

Indien nu ook Lunch Garden wordt afgestoten, keert Carestel terug naar zijn beginactiviteit, de concessiecatering. Van Hemele staat nog steeds open voor operationele partners. Daarnaast is er een mogelijkheid om een deel van de overnameprijs te gebruiken voor de uitbouw van de luchthavenactiviteiten. 'Maar externe groei is er zeker niet bij', zegt Van Hemele.

De vraag naar het nut van de beursnotering van een afgeslankte groep, dringt zich opnieuw op. Maar dat is, volgens Van Hemele, 'een zaak voor de aandeelhouders.'

David ADRIAEN

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud