Advertentie

Change

©Sofie Van Hoof

Net nu justitie staakt, vernemen we dat justitie het papieren tijdperk vaarwel zegt. Waarom staken als justitie eindelijk hervormt? Slaken de stakers een noodkreet of een angstkreet?

Als gerechtsjournalist heb je in België geen gebrek aan onderwerpen. Alleen al de werking van justitie zelf blijft hallucinante nieuwsartikels opleveren. Die gaan over procedurefouten, verjaarde fraudezaken, gaten in de strafregisters, het mislukken van informatiseringsprojecten, het verdwijnen van processtukken, personeelstekorten met dramatische gevolgen, gevangenisdeuren die dicht blijven (of net openzwaaien) en - vorige week nog - inbeslaggenomen wagens en diamanten die zoek raken. Cynisch zou je kunnen stellen dat een journalist teert op die wantoestanden. Maar na ettelijke artikels waarin je de wantoestanden aanklaagt, hoop je dat er toch eens wat verbetert. Change, weet u wel.

Maar ministers van Justitie kwamen en gingen en een echte ‘change’ is er duidelijk nooit gekomen. Elke vorige minister - van Marc Verwilghen, Laurette Onkelinx, Jo Vandeurzen tot Stefaan De Clerck - heeft lovenswaardige pogingen gedaan om ons gerechtelijk landschap grondig te hertekenen. Maar allemaal hebben ze er hun tanden op stuk gebeten. Omdat er nu eenmaal bij justitie evenveel meningen zijn als mensen. Dat geldt ook voor de overbevolking van de gevangenissen, de informatisering van justitie en ga maar door: de problemen bij vrouwe Justitia zijn intussen welbekend.

De (bijna) voorbije legis­latuur hebben we eindelijk wél een doorbraak gezien. De weg is nog lang, zeer zeker, maar de jarenlang beloofde hervorming van het gerecht is deze week in het Belgisch Staatsblad verschenen. Uiterlijk op 1 april 2014 gaan we naar een totaal nieuwe werking van onze rechtbanken. Dat is niet alleen te danken aan de persoon van Annemie Turtelboom, die als economiste ongebonden kan handelen in de wereld van justitie. De geesten zijn eindelijk gerijpt en de regering-Di Rupo heeft de knopen durven doorhakken. Ook met de overbevolking in de gevangenissen gaat het, dankzij de opening van drie nieuwe gevangenissen en een veelvoud aan enkelbanden, eindelijk de goede richting uit. En vandaag vernemen we dat de digitalisering van justitie, met vonnissen en arresten die eindelijk elektronisch beschikbaar zijn met barcodes op elke dossierpagina, eindelijk werkelijkheid is. Beginnend met het Antwerps hof van beroep, maar in de zomer in alle hoven van beroep en arbeidshoven.

Toch zijn we vandaag ook getuige van een ongezien breed gedragen staking bij justitie. Begrijpe wie begrijpen kan. Natuurlijk ontsnapt ook het gerecht niet aan de besparingen in alle geledingen van de overheid. Maar uitgerekend justitie heeft die het minst gevoeld. Als nu gemuggezift wordt over

16 werkkrachten die verdwijnen bij de justitiehuizen, wordt ‘vergeten’ dat het om tijdelijke contracten gaat en er nog altijd ruim 40 mensen bij de justitiehuizen bijgekomen zijn sinds 2010. De ministerraad zal vandaag ook het nieuwe en betere ambtenarenstatuut toepassen op het gerechtelijk personeel. We kunnen ons niet van de indruk ontdoen dat bij de stakers vooral angst heerst over de hervormingen waar we al jaren op wachten. Blijkbaar zien sommigen verandering nog altijd eerder als een bedreiging dan als een kans.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud