Advertentie

Commentaar: De kat en de melk

Alain Zenner, door de regering belast met de bestrijding van fiscale fraude, wil de commissaris die de boeken van een onderneming controleert, verbieden nog langer consultingdiensten aan te bieden aan datzelfde bedrijf. Zenner vermoedt dat de exuberante sommen die voor die consulting worden geboden de commissaris ertoe aanzetten de controle van de boeken op z'n minst zachtjes aan te pakken.

In de Wetstraat circuleert al een wetsvoorstel dat dit 'bijklussen' van de commissaris aan banden legt, maar niet verbiedt. Toch lijkt een verbod uiteindelijk de enige mogelijkheid die de onafhankelijkheid van de controle op de vennootschappen op lange termijn kan waarborgen. Controle- en consultingopdrachten combineren, is vragen om moeilijkheden. Veel beursgenoteerde bedrijven besteden jaarlijks een tienvoud van de sommen die ze uitgeven aan de controle van de rekeningen aan consulting allerhande, bij dezelfde 'dienstverlener'. De kat wordt zo dicht bij de melk gezet, dat er vroeg of laat ongelukken moeten van komen.

Dat dit meer dan hypothesen zijn, werd de afgelopen maanden pijnlijk duidelijk in de VS, waar multinationals als Enron, WorldCom, Adelphia en Global Crossing over de kop gingen door gebrekkige controle op de boeken. Het Franse Vivendi en het Ierse Elan toonden ook al aan dat we in Europa niet veel beter af zijn, om van het Lernout&Hauspie-verhaal nog te zwijgen. Een kordate aanpak van elke kiem van belangenvermenging lijkt dan ook op zijn plaats, ook als sommige maatregelen, zoals wat Zenner voorstelt, op het eerste gezicht meer op repressie lijken.

Toch is het niet fair de pijlen enkel te richten op de KPMG's en Andersens van deze wereld. Een ernstiger aanpak van alles en iedereen die geacht wordt toe te zien op de eerlijkheid van de bedrijfsvoering is gewenst. Met de hervorming van het toezicht op genoteerde bedrijven en de grotere rol die de Commissie voor het Bank- en Financiewezen krijgt, is een stap in de goede richting gedaan. Blijft nog de raden van bestuur aan te zetten tot ernstiger werk. Ook in ons land is de samenstelling van de bestuursraden die namens de aandeelhouders moeten toezien op de onderneming vaak een lachertje, en het begrip onafhankelijke bestuurder bestaat enkel op papier. Onafhankelijke bestuurszitjes zijn doorgaans gedroomde excuses om persoonlijke vrienden een vast inkomen te geven uit zitpenningen.

Ook de grote institutionele beleggers schieten hier nog gigantisch tekort. Fondsbeheerders, verzekeraars en pensioenkassen beheren vaak grote participaties in genoteerde bedrijven, maar ze laten na het stemrecht uit te oefenen dat daaraan is verbonden. Zo laten ze ook een unieke kans liggen om professionele druk uit te oefenen op de bedrijfsvoering en zetten ze de deur open voor de wantoestanden die de jongste weken naar boven kwamen.

Frederik Delaplace

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud