Commentaar: De oorlog voorbij

Met de verovering van Bagdad is voor de financiële markten de oorlog in Irak voorbij. Maar wie dacht dat daarmee de markten alle onzekerheid van zich af zouden gooien, komt bedrogen uit. Amper een maand geleden nog zegden analisten in koor dat een korte oorlog de ommekeer kon inluiden voor de economie en de financiële markten. Maar veel meer dan enkele haussedagen, waarop de grootste verliezen wat werden bijgevijld, heeft die snelle oorlog niet opgeleverd.

Vergeleken met een jaar geleden blijft het in de meeste portefeuilles een verschrikkelijke ellende. Aandelen als Delhaize en Omega Pharma zijn nog altijd twee derde van hun waarde kwijt, Fortis en Dexia meer dan de helft. En het kan nog erger: Allianz, de grootste verzekeraar van Europa, kalfde 80 procent af, het Nederlandse supermarktconcern Ahold stortte bijna volledig in. Het einde van de oorlog heeft die ruïnes alvast niet opgekalefaterd.

Daar zijn ook goede redenen voor. Het neerhalen van Saddam Hoessein heeft niks veranderd aan de huizenhoge problemen van de wereldeconomie. Japan sukkelt van de ene economische dip in de andere en heeft z'n financieel systeem nog altijd niet op de rails. De Amerikaanse consumenten houden de hand op de knip, de industrie in de VS heeft de kraan dichtgedraaid. De resultaten die Amerikaanse bedrijven de komende weken publiceren over het eerste kwartaal, zullen niet fraai ogen. De eurozone haalt dit jaar met moeite 1 procent groei en doet alweer slechter dan de VS. De Amerikanen mikken nog op meer dan 2 procent, zij het ten koste van een oplopend begrotingstekort.

De ruimte voor de centrale bankiers om in te grijpen is klein geworden. De enige centrale bank met nog wat manoeuvreerruimte is de Europese, maar die is dezer dagen vooral aan de slag met het gemarchandeer over het voorzitterschap. De ECB-voorzitter, Wim Duisenberg, zei vorige week nog dat het te vroeg was om de gevolgen van de oorlog op de economie in te schatten en dat de bank daarom nog niet ingreep. Alsof het eerst nog wat slechter moet.

Maar ook een rentedaling alleen zal de economie niet redden. Er zijn structurele maatregelen nodig om de Europese economische motor aan te zwengelen. De financiële sector, bij voorbeeld, flirt nog altijd met een grote systeemcrisis. Het water staat verschillende verzekeraars boven de lippen, en dat al enkele maanden. Bedrijfsleiders zien niet de minste tekenen van herstel en danken mensen af bij de vleet. 'Vrede en politieke stabiliteit zijn de enige voedingsbodems voor duurzame groei', zegt de Umicore-topman Karel Vinck. Het valt te vrezen dat we dan nog heel lang moeten wachten.

De 'geslaagde' militaire actie in Irak wordt niet de economische katalysator die sommigen ervan hebben gemaakt. Er zijn echte economische impulsen nodig om het geschonden vertrouwen te herstellen. De kans is groot dat ook die impulsen vanuit de VS zullen moeten komen, want op het Europese beleidsfront blijft het weer pijnlijk stil.

Frederik Delaplace

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud