Commentaar: De paradox-Anciaux

De ter ziele gegane Volksunie was te klein om de torenhoge ambities van Bert Anciaux waar te kunnen maken. Volgens de Vlaamse minister van Cultuur kon zijn partij enkel via allianties op een substantiële wijze op het beleid wegen.

Omdat in het gevestigde politieke landschap niemand voor samenwerking warm bleek te lopen, associeerde de VU zich dan maar met de door Anciaux zelf gecreëerde beweging ID21. Die operatie leidde evenwel niet tot de verhoopte electorale vlucht voorwaarts. Ze resulteerde wel in een uitvergroting van de tegenstellingen binnen de VU tussen enerzijds de verruimers en anderzijds de Vlaams-nationalisten, die hun 'roots' niet langer wensten te verloochenen. De VU spatte uiteen en de paradox-Anciaux was meteen aan zijn eerste uitgave toe: in plaats van in een groter geheel kwam de minister van Cultuur in een nog kleiner nest terecht.

Anciaux opteerde er bij het uiteenvallen van de VU immers niet voor om met de zijnen meteen aansluiting te zoeken bij een andere partij. In plaats daarvan richtte hij Spirit op. Toch is die partij in de ogen van haar boegbeeld nooit meer dan een, weliswaar noodzakelijk, tussenstation geweest op de weg naar een groter geheel. Spirit was nodig om, van zodra het iets voorstelde, voorwaarden te kunnen stellen bij de overstap naar een andere partij. 'Reculer pour mieux sauter' was de achterliggende strategie. Maar net als destijds binnen de VU lang niet iedereen overtuigd kon worden van de noodzaak tot alliantievorming, wilde ook binnen Spirit het grootste deel van de mandatarissen het op eigen kracht blijven proberen. Al was het maar omdat er nooit overeenstemming zou worden bereikt over de alliantiepartner. Bert Anciaux zelf voelt, zoals bekend, veel voor de sp.a. Maar anderen hebben zich reeds bekend tot de VLD, terwijl nog anderen naar Agalev of CD&V lonken.

In zijn grote ongeduld heeft Bert Anciaux Spirit trouwens nooit de kans gegeven om tot iets van betekenis uit te groeien. Met zijn oproep vorige week om alliantie te vormen met de sp.a, heeft hij andermaal het doodvonnis van zijn eigen partij getekend. Spirit zal de komende maanden verder afkalven. De meeste mandatarissen zullen eieren voor hun geld kiezen en met de naderende parlementsverkiezingen een politiek zekerder onderdak zoeken. Maar omdat Anciaux zelf naar eigen zeggen niet als opportunist de geschiedenis wil ingaan, zal hij zelf verplicht zijn bij zijn fel uitgedunde troepen te blijven. De kiesdrempel zal zijn manschappen bij de eerstvolgende verkiezingen allicht helemaal wegmaaien, waardoor Spirit herleid zou worden tot een eenmanspartij.

Door een combinatie van inschattingsfouten en ondoordacht handelen zal de man voor wie de VU te klein was, dan aan het hoofd staan van een splinterpartijtje dat alleen nog hemzelf vertegenwoordigt. Een generaal zonder leger. De paradox-Anciaux is bezig aan zijn tweede uitgave.

Stefaan HUYSENTRUYT

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud