Commentaar: Geen prietpraat meer

Het gezond verstand lijkt eindelijk te zijn doorgedrongen bij Jean-Claude Trichet, de voorzitter van de Europese Centrale Bank (ECB). Zoals voorzien, verhoogde hij gisteren de rente met 25 basispunten tot 4,25 procent. Hij kon moeilijk anders na zijn ernstige waarschuwingen in die zin tijdens de vorige bijeenkomst van de monetaire bonzen in de eurozone. Doen wat men zegt, is immers cruciaal voor de geloofwaardigheid van een centrale bank.

(tijd) - Gelukkig trekt Trichet dit keer de lat niet door. Van het begin van een reeks renteverhogingen is helemaal geen sprake, integendeel. Het zinnetje ‘We geloven dat ons huidige monetaire standpunt zal bijdragen aan ons objectief’ (de inflatie in toom houden), is veelzeggend.  Het laat doorschemeren dat de ECB dit jaar de rente niet meer zal optrekken.

Dat is niet meer dan terecht, want de vorige uitspraken en daden van  Trichet hebben al genoeg schade aangericht. Meer zelfs: ze bereikten exact het omgekeerde van de doelstellingen. Sinds Trichet  begin juni het eerste schot voor een renteklim loste, is de olieprijs liefst 19 procent gestegen. Het vooruitzicht op een hogere rente in de eurozone deed de beleggers massaal dollars inwisselen voor euro’s.

Om zich tegen die dollardaling in te dekken, kochten de investeerders in groten getale oliefutures. En die duurdere olie heeft bij de bevolking de inflatieverwachtingen fors doen stijgen, met een toenemende vrees voor de koopkracht tot gevolg. Trichet zette met andere woorden een sneeuwbal in gang die alleen maar tot een hogere inflatie en lagere economische groei leidde. De beurzen reageerden dan ook onthutst.

De renteverhoging van gisteren  zal alleszins geen eind maken aan de hoge olieprijs en de daarmee gepaard gaande galopperende inflatie. De inflatieverwachtingen bij de bevolking hangen immers niet af van wat een centrale bank doet, maar van de prijs die de mensen betalen voor brood, bier, elektriciteit, diesel of benzine. En die worden nu bepaald door de evolutie van de grondstoffenprijzen, een wereldwijd fenomeen.

Dat Trichet zijn dreiging van meer renteverhogingen laat vallen, kan helpen. Het haalt even de neerwaartse druk op de dollar weg, en daarmee op de olie. De ECB lijkt gelukkig niet blind voor de snel verslechterende economie. Zowel de dienstensector als de industrie
in de eurozone boert snel achteruit. Daardoor zal de druk op de lonen afnemen, een fenomeen dat we nu al zien in de VS. Trichet maakt zich dus onterecht druk over de zogeheten tweederonde-effecten. Elke dreiging van een renteklim is zelfs nefast, omdat die de olie onrechtstreeks duurder maakt en dus tot hogere looneisen leidt.

De ECB staat bijgevolg machteloos om de hoge inflatie aan te pakken, maar de overheid en consument niet. In de eerste plaats moeten de politieke wereldleiders het verbruik van olie proberen in te perken. Het Westen moet ook druk uitoefenen op de Latijns-Amerikaanse en Aziatische landen om hun oliesubsidies, en de daarmee gepaard gaande oneerlijke concurrentie, een halt toe te roepen. Wij met zijn allen kunnen ook iets doen: minder energie verspillen, en producenten die hun prijzen veel meer optrekken dan hun kosten rechtvaardigen, boycotten

Serge Mampaey

Chef Geld & Beleggen 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud