Commentaar: Gezond verstand

Het zijn barre tijden voor beleggers. Woensdag tuimelde de Bel20 onder 2.000 punten, ruim vijf jaar nadat de Brusselse beursgraadmeter begin 1997 voor het eerst boven die grens was uitgestegen. Sinds het record van januari 1999 verloor de Bel20 46 procent. Een troost is het niet, maar Brussel is geen alleenstand geval. De Europese kampioenenliga van de Euro Stoxx50 piekte aangevuurd door de gekte rond technologieaandelen een jaar later dan de Bel20, maar de terugslag is des te heviger. Voor de Euro Stoxx50 beloopt de schade 57 procent sinds maart 2000.

Wall Street bevindt zich sinds gisteren in de ergste baissemarkt sedert de jaren dertig. De S&P500-index verloor 49 procent sinds het uiteenspatten van de technologiezeepbel in maart 2000. Daarmee is het trieste record ten tijde van de eerste oliecrisis, een daling met 48,2 procent tussen januari 1973 en oktober 1974, scherper gesteld.

Initieel viel de malaise nog te verklaren doordat de twee steunpijlers van de beurs, de rente en de bedrijfswinsten, het laten afweten. De steeds lagere rente was de motor voor de gouden beursjaren negentig. De Bel20 piekte niet toevallig in januari 1999, toen de lange rente in België een diepterecord van minder dan 4 procent bereikte. Vanaf 2001 stokte de groei van de bedrijfswinsten. Dat geldt zeker voor de technologiesector, maar ook voor de traditionele industrie.

Die fundamentele factoren kunnen de koersval van de voorbije dagen echter niet verklaren. Een vertrouwenscrisis houdt de beurzen in een wurggreep. Na elke nieuwe onthulling rond WorldCom, Enron en andere Vivendi's gooit weer een pak beleggers de handdoek in de ring. Verzekeraars die door de dalende beurzen in de problemen komen, verkopen hun aandelen. Daardoor zakken de beurzen nog dieper weg en gaan nog meer verzekeraars onderuit.

Net als drie jaar geleden gaan gezond verstand en nuchtere analyse overboord. Eind 1999 kochten beleggers met de glimlach aandelen tegen honderdmaal de winst, nu worden aandelen tegen zevenmaal de winst zonder pardon gedumpt. Net zomin als de economie in 2000 als een walhalla kon worden omschreven, zijn we nu in een armageddon aanbeland. Economen verwachten voor België een groei van 1 à 1,5 procent over 2002. Niet florissant, maar evenmin rampzalig.

Een sobere analyse leert dat de gemiddelde Bel20'er sinds de lancering van die index in 1991 nog nooit zo goedkoop noteerde, met een koers-winstverhouding van 10 en een brutodividendrendement van 4,5 procent. De Londense beurs biedt voor het eerst sinds 1965 een dividendrendement dat hoger ligt dan de basisrente van de Bank of England.

Uiteraard is die goedkope waardering geen garantie dat aandelen volgende week niet nog goedkoper noteren. Maar ooit moet de beurs weer aansluiting vinden bij de economische vooruitzichten. En dan zou wel eens kunnen blijken dat de moedige enkeling die nu durft in te stappen, een betere zaak deed dan de meute die uitstapte.

Kurt Vansteeland

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect